اندازه‌گیری ترجیحات زمانی فردی با استفاده از رویکرد آزمایشگاهی

نویسندگان

1 استادیار اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

doi
10.22054/ijer.2021.59060.947
چکیده

اندازه ­گیری دقیق ترجیحات زمانی فردی در ارزیابی طرح­های اقتصادی که افراد درگیر آن هستند، در تخمین ترجیحات  بین زمانی اجتماعی، در ارزیابی برنامه­ های زیست محیطی و برنامه‌های بهداشتی بسیار کلیدی است. هدف از انجام این پژوهش تخمین و همچنین تشریح روش تخمین  ترجیحات بین زمانی فردی روی نمونه­ ای 70تایی از دانشجویان دانشگاه‌های علامه طباطبائی (ره) و پیام نور است. برای این منظور از روش آزمایشی که امکان کنترل متغیرهای مداخله‌گر را فراهم می­آورد استفاده شد. به منظور تخمین تابع تنزیل از میان انوع توابع، تابع هذلولی برازش بهتری بر روی داده‌ها دارد؛ در این نوع تابع، تنزیل با نرخ ثابتی صورت نمی­­گیرد، بلکه با گسترش بازه­ زمانیِ انتخاب، تنزیل کاهش می­یابد. میانگین نرخ تنزیل فردی حاصل شده برابر 0615/ 0 با انحراف معیار 0796 /0به دست آمد.