اندازهگیری ترجیحات زمانی فردی با استفاده از رویکرد آزمایشگاهی
نویسندگان
1 استادیار اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/ijer.2021.59060.947چکیده
اندازه گیری دقیق ترجیحات زمانی فردی در ارزیابی طرحهای اقتصادی که افراد درگیر آن هستند، در تخمین ترجیحات بین زمانی اجتماعی، در ارزیابی برنامه های زیست محیطی و برنامههای بهداشتی بسیار کلیدی است. هدف از انجام این پژوهش تخمین و همچنین تشریح روش تخمین ترجیحات بین زمانی فردی روی نمونه ای 70تایی از دانشجویان دانشگاههای علامه طباطبائی (ره) و پیام نور است. برای این منظور از روش آزمایشی که امکان کنترل متغیرهای مداخلهگر را فراهم میآورد استفاده شد. به منظور تخمین تابع تنزیل از میان انوع توابع، تابع هذلولی برازش بهتری بر روی دادهها دارد؛ در این نوع تابع، تنزیل با نرخ ثابتی صورت نمیگیرد، بلکه با گسترش بازه زمانیِ انتخاب، تنزیل کاهش مییابد. میانگین نرخ تنزیل فردی حاصل شده برابر 0615/ 0 با انحراف معیار 0796 /0به دست آمد.