بازتاب مضامین قرآن و حدیث در شهنامة شرر اثری تازهیافته از سدة دوازدهم
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد سلامی
2 استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران.
doi
چکیده
تأثیر قرآن و حدیث بر زبان و ادب فارسی از ابتدای ورود اسلام به ایران آغاز شده و شعرا از گنجینة پرفیض قرآن و حدیث بهرهها بردهاند. یکی از منظومههایی که تحت تأثیر قرآن و حدیث قرار گرفته است، مثنوی شهنامه از شاعری گمنام متخلّص به شرر است. دربارۀ سراینده همین قدر میدانیم که او بخارایی بوده و به هند مهاجرت کرده است. شهنامۀ وی دربارۀ جنگهای محمّدشاه است. این اثر که در قرن دوازدهم کتابت شده، در کتابخانۀ آیتالله گلپایگانی قم به شمارۀ 2612 نگهداری میشود. یکی از ویژگیهای بارز سبکی اثر، اشارۀ فراوان سراینده به آیات قرآنی است. سراینده با هنر خود از این آیات به روشهای مختلف بهره برده است؛ از جمله اثرپذیری واژگانی یعنی تضمین کلمات و عبارات قرآنی در شعر در قالب وامگیری و ترجمه و نیز برایندسازی. تحلیل آماری این آیات نشان میدهد که شاعر در مثنوی دینی-حماسی خویش بیش از هر چیز به آیاتی توجّه داشته است که در آنها به روایتی از داستانهای زندگی پیامبران اشاره شدهاست. هدف اصلی در این پژوهش تأثیر قرآن و حدیث بر «شهنامة شرر» است. پس از اشارهای به احوال شاعر، به شیوههای استفادة وی از قرآن و حدیث پرداخته شده است. این پژوهش نشاندهندة تأثیر منظومة مذکور از قرآن و حدیث است. شیوة غالب اثرپذیری او اثرپذیری واژگانی است.