مهمترین عوامل و راهبردهای مدیریت پایدار جنگلهای هیرکانی با استفاده از فرایند تحلیل شبکهای (مطالعه موردی: جنگلهای سیاهکل)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعهسرا، ایران
2 استادیار، گروه اقتصاد جنگلداری و برنامهریزی جنگل، دانشگاه فرایبورگ، فرایبورگ، آلمان
3 نویسنده مسئول، دانشیار، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعهسرا، ایران
doi
10.22092/ijfpr.2021.352755.1971چکیده
برای مدیریت جنگلهای هیرکانی لازم است که مهمترین راهبردهای مبتنی بر عوامل درونی و بیرونی مؤثر شناسایی شوند و در برنامهریزی طرحهای جایگزین استفاده شوند. در پژوهش پیشرو، مهمترین عوامل و راهبردهای مدیریت پایدار جنگلهای سیاهکل در استان گیلان بررسی شد. برای انجام این پژوهش، مجموعهای از عوامل قوت، ضعف، فرصت و تهدید مؤثر توسط گروه دلفی متشکل از 15 نفر از خبرگان جنگلداری و محلی با استفاده از مقیاس لیکرت پنج درجه اهمیتسنجی شدند و پس از فازیزدایی با استفاده از روش SWOT تحلیل شدند. سپس براساس شبکه تعریفشده، پرسشنامه مقایسههای زوجی توسط یک گروه 15 نفره از خبرگان جنگلداری مورد قضاوت قرار گرفت و اطلاعات با استفاده از فرایند تحلیل شبکهای پردازش شدند. نتایج نشان داد که جنگلها بیشتر تحت تأثیر محیط بیرونی هستند. باقی ماندن تعداد بیشتر عوامل ضعف و تهدید پس از غربالگری نشاندهنده نگرانی عمومی نسبت به اداره جنگل است. نتایج نهایی فرایند تحلیل شبکهای نشان داد که از بین چهار گروه راهبردی SWOT، راهبردهای تنوعی رقابتی (ST) و بازنگری (WO) در رتبههای اول و دوم اهمیت قرار داشتند. از بین 19 عامل SWOT منتخب نیز پنج عامل شامل دامداری سنتی در جنگل (T1)، ظرفیتهای اکوتوریسم حوزه آبخیز (O2)، جاذبههای گردشگری در جنگل در صورت مدیریت اصولی (S2)، گازرسانی به روستاهای متصل به جنگل (O3) و طرحهای جنگلداری (S5)، رتبههای اول تا پنجم را بهخود اختصاص دادند. انتخاب دو گروه راهبردی حدواسط (ST و WO) و پنج عامل برتر در فرایند تحلیل شبکهای بهعنوان تصمیمهای استوار و امیدوارکنندهتر در مدیریت پایدار جنگلهای هیرکانی (جنگلداری آینده) قابل توصیه هستند که میتوانند در طرحهای جنگلداری جایگزین استفاده شوند.