سنجش ارزشهای محیطی در تخمین تمایل به دریافت وامبرای مقاومسازی مساکن روستایی در برابر زلزله با استفاده از روش انتخاب تجربی مورد شناسی: بخش آباده طشک واقع در شهرستان نیریز
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه گیلان
2 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه سیستان و بلوچستان
3 دانشیار دانشگاه یورک تورنتوکانادا
4 استادیار دانشگاه شیراز
doi
10.22111/gaij.2016.2378چکیده
روستا همانند شهر پدیدهای پویاست که بر اساس میزان تحولات وارده و انطباق فرایندهای درونی خود با آن، جریان توسعه را طی میکند. این امر الگوی تصمیمگیری منعطف و مؤثری را میطلبد تا برای هدایت نیروهای شکلدهندۀ آن مورد استفاده قرار گیرد. در طراحی این الگوها نه تنها مؤلفههای عام اقتصادی و ملاحظات اجتماعی؛ بلکه میزان تمایل و مشارکتهای مردمی به پشتیبانی از این الگوها نیز بسیار مؤثر است. یکی از این زمینههای قابل اشاره، فرایند بهسازی و نوسازی مساکن روستایی است که بیانگر تمایل ساکنین به احیاء مساکن روستایی است. در این زمینه برآورد کمّی تمایل به پرداخت هر یک از ارزشهای محیطی در انجام اینگونه طرحها حائز اهمیت است. در تفکرات اقتصادی، برای سنجش چنین تمایلات اجتماعی، از روشهای متفاوتی بهره برده میشود که معروفترین آنها روش انتخاب تجربی است. در این پژوهش که با هدف شناسایی نحوۀ رتبهبندی و محاسبۀ میزان تمایل به پرداخت ارزشهای محیطی و دریافت وام ساکنین جهت ارتقا سطح کیفی هر یک از ارزشهای محیطی در ده سکونتگاه روستایی منطقۀ آبادهطشک انجام گرفت، تلاش شد تا ارزشهای محیطی طبق نظر ساکنین رتبهبندی و تمایل به پرداخت روستاییان برای هر یک از ارزشهای محیطی سنجیده شود. نتایج حاصل از مدل انتخاب تجربی نشان داد که همه متغیرهای محیطی تعیین ارزش شده به جزء متغیر زیبایی که sig آن بالاتر از.05 بوده است، رابطۀ معناداری در نظر ساکنین برای انتخاب مشخصههای مسکن خود داشتهاند(P<0.05) . همچنین نتیجه مدل رگرسیون لجیت حاکی از آن است که استحکام بنا در اولویت متغیرهای تعیین ارزش شده دیگر است.