راهبردهای بهبود و توسعه مکانیزاسیون کشاورزی در مزارع زعفران با استفاده از رویکرد تحلیل عوامل استراتژیک (SWOT)
نویسندگان
1 عضو هیات علمی بخش تحقیقات فنی و مهندسی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی
2 عضو هیات علمی بخش تحقیقات اقتصاد کشاورزی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان روضوی
3 عضو هیات علمی بخش تحقیقات فنی و مهندسی مرکز تحقیقات وآموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی
doi
10.22092/erams.2016.105954چکیده
زعفران در ایران که عمدتا در استانهای خراسان رضوی و جنوبی تولید میشود، یکی از محصولات راهبردی بخش کشاورزی در این کشور است که با توجه به تقاضای بازارهای جهانی برای این محصول، رشد و توسعه آن میتواند زمینههای درآمدزایی و اشتغالزایی بیشتری را نسبت به قبل فراهم آورد. پرسش اصلی پژوهش حاضر این است که چگونه میتوان با بهبود روشهای مکانیزاسیون در مراحل مختلف تولید این محصول، باعث افزایش تولید آن شد. این پژوهش کاربردی-توسعهای و روش بررسی آن توصیفی-تحلیلی است. با بهرهگیری از مدل SWOT که از مهمترین مدلهای برنامهریزی راهبردی محسوب میشود، نقاط قوت، نقاط ضعف، فرصتها و تهدیدهای روشهای مکانیزاسیون در فرآیند تولید زعفران در منطقه، بررسی و شناسایی و مناسبترین راهبردها برای توسعۀ مکانیزاسیون آن ارائه شد. بر اساس نتایج تحقیق، در ماتریس ارزیابی عوامل داخلی (ضعف و قوت) جمع نمرههای نهایی 73/2 شده است که نشان میدهد نقاط قوت از نقاط ضعف بیشتر است. همچنین، ماتریس عوامل خارجی (تهدید و فرصت) نیز با مجموع امتیاز 67/2 نشاندهندۀ آن است که در وضعیت موجود میتوان با تقویت فرصتها در مقابل تهدیدها واکنش راهبردی مناسب را نشان داد. بنابراین، راهبرد تهاجمی (SO) بهترین راهبرد جهت حرکت به سمت بهبود و توسعۀ مکانیزاسیون در مزارع زعفران در استان خراسان است. با استفاده از ماتریس برنامهریزی استراتژیک کمّی (QSPM) استراتژیهای برتر در راهبرد تهاجمی تعیین گردید.