اصطلاحشناسی «بیان اساطیری» در مطالعات ادبی قرآن کریم و سنت تفسیری قرآنپژوهان
نویسندگان
1 استادیارپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
doi
چکیده
یکی از اشکالات عمده در حوزه مطالعات میانرشتهای قرآن کریم، ابهام اصطلاحات و نبود اتفاق آراء بر سر استفاده از آن هاست. در این میان، «بیان اساطیری» که یکی از شاخههای نقد ادبی محسوب میشود، به دلیل ارتباط آن از یک سو با متن مقدس و از دیگر سو با مباحث اسطوره، از چالش بیشتری نیز برخوردار است؛ در حالیکه این گونه ادبی، تنها یک رویکرد خلاق و هنری است و با اسطورهگویی متن، تفاوت اساسی دارد.نوشتار حاضر بر آن است ابتدا به تعریف دقیق اصطلاح «بیان اساطیری» در دانش سبکشناسی ادبی و علم بلاغت بپردازد و سپس انواع یادکرد آن را در سنت تفسیری و علمیقرآنپژوهان مسلمان به بحث و بررسی بگذارد. سؤالات اصلی این تحقیق عبارتند از: بیان اساطیری چیست و جایگاه آن در حوزه مطالعات ادبی قرآن کریم کجاست؟ آیا میتوان معادلها یا جایگزینهایی را برای این اصطلاح در سنت تفسیری مسلمانان و قرآنپژوهان یافت؟ تفاوت هریک از این انواع با یکدیگر چیست؟یافتههای پژوهش حاکی از آن است که بیان اساطیری در قرآن کریم، فارغ از قدمت طولانی و اهمیت زیاد آن در مطالعات ادبی، لایه بلاغت متن مقدس را مورد مداقه قرار میدهد و در علم بلاغت سنتی مسلمانان، عمدتا با عناوینی همانند تشخیص، استعاره، مجاز، زبان تصویری و غیره قابل پیگیری است.