رابطه اخلاق و سیاست در اندیشه آیت الله جوادی آملی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم سیاسی در دانشگاه امام صادق علیه السلام
2 عضو هیات علمی دانشگاه امام صادق علیه السلام
doi
10.30497/pk.2018.2347چکیده
مطالعه و بررسی رابطه اخلاق و سیاست و ایجاد تعامل میان نظریه اخلاقی و نظریه سیاسی، یکی از مسائل پایدار و پر اهمیت در تاریخ تطور اندیشه سیاسی محسوب میشود. با توجه به قلّت رویکرد تئوریک به این موضوع در اندیشه سیاسی متفکران اسلامی و تمرکز پژوهشهای پیشین در این حوزه بر نسبتسنجی میان این دو مفهوم در ساحت عمل؛ در این نوشتار تلاش شده با تمرکز بر اندیشه آیتالله جوادی آملی که در هر دو حوزه اخلاق و سیاست آثار قلمی و کلامی دارند، اولاً به تبیین نظریه اخلاقی و سیاسی ایشان پرداخته شود و ثانیاً بر اساس تقسیمبندیهایی از اخلاق مانند اخلاق فردی و اجتماعی، اخلاق دینی و فرادینی، اخلاق باور و رفتار، اخلاق توصیفی و هنجاری، رابطه اخلاق و سیاست در دیدگاه ایشان مورد واکاوی قرار گیرد و در نهایت با جمعبندی و نقد رابطه این دو مفهوم در آموزههای این متفکر، به سؤال اصلی پژوهش که تبیین اصول الگوی مطلوب رابطه اخلاق و سیاست در اندیشه سیاسی اسلامی با رویکردی فلسفی است، پرداخته شود. بر همین مبنی بر اساس روش هرمنوتیک متنمحور و با رویکرد توصیفی ـ هنجاری آثار سیاسی و اخلاقی آیتالله جوادی آملی مورد مداقه واقع شده است و نظریه مختار از آموزههای ایشان در پیوند این دو حوزه استنتاج خواهد شد.