اثر پروونانس و محیط کشت بر جوانهزنی بذر ون (.Fraxinus excelsior L) در شرایط کشت درونشیشهای جنین
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه جنگلداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
2 دانشیار، گروه جنگلداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
3 دانشیار، گروه اصلاح نباتات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
4 دانشیار، گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
doi
10.22092/ijfpr.2019.120122چکیده
ون (.Fraxinus excelsior L) یکی از گونههای جنگلی با بذر سخت همراه با خواب سنگین است که جوانهزنی آن بهسختی انجام میشود. در پژوهش پیشرو، با هدف تسهیل جوانهزنی بذر ون، رویانیدن بذر با استفاده از کشت درونشیشهای جنین انجام شد. بذرهای تهیهشده از چهار منطقه کلاردشت و الندان کیاسر (استان مازندران) و علیآباد و گالیکش (استان گلستان) پس از ضدعفونی با الکل 70 درصد، با استفاده از اسکالپل استریل از محل نوک شکافته و جنینها بدون هیچگونه آسیبی خارج شدند. جنینها پیش از انتقال به محیط کشت بهمدت یک دقیقه در الکل 70 درصد خوابانده شدند. سپس، سهبار با آب مقطر سترون زیر هود لامینار شستشو شدند. درنهایت، در محیط کشتهای Monier، WPM و MS در سه تکرار (پتریدیش و داخل هر پتری، پنج عدد جنین) قرار گرفتند. تمام شاخصهای مورد بررسی در چهار منطقه جغرافیایی برای محیط MS بهطور معنیداری بیشتر از دو محیط کشت دیگر بودند و کمترین مقدار در محیط کشت Monier مشاهده شد. در بین چهار منطقه، الندان و گالیکش، بیشترین شاخصها را داشتند و کمترین مقدار نیز در علیآباد بهدست آمد. تمام شاخصها، همبستگی معنیدار مثبت و قابل توجهی با یکدیگر نشان دادند. بهطور کلی، میتوان بیان کرد که محیط کشت MS برای تکثیر درونشیشهای جنین درخت ون مناسبتر است.