اثربخشی آموزش مهارتهای اجتماعی بر تابآوری اخلاقی تحصیلی دختران دانشآموز
نویسندگان
1
2
3
4
5 دانشگاه اصفهان
doi
10.48310/edu.2026.20681.1572چکیده
پیشینه و اهداف: این پژوهش با هدف بررسی تأثیر آموزش مهارتهای اجتماعی بر تابآوری اخلاقی تحصیلی دانشآموزان دختر مقطع متوسطه انجام شد. با توجه به اهمیت فزاینده تابآوری اخلاقی در محیطهای آموزشی، این تحقیق به دنبال آن بود که مشخص کند آیا آموزش ساختارمند مهارتهای اجتماعی میتواند توانایی دانشآموزان را در مقابله با چالشهای اخلاقی در فضای آموزشی تقویت کند یا خیر. روشها: پژوهش حاضر از نوع کاربردی و به روش نیمهتجربی با طرح پیشآزمون–پسآزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانشآموزان دختر پایه یازدهم دبیرستانهای شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس، ۳۰ نفر انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۱۲ جلسه کارگاهی مهارتهای اجتماعی را آموخت، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکرد. دادهها با استفاده از پرسشنامه تابآوری اخلاقی تحصیلی جمعآوری و با روشهای آماری توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و استنباطی (تحلیل کوواریانس) تحلیل شد. یافتهها: میانگین نمرات تابآوری اخلاقی تحصیلی در گروه آزمایش از 37.27 در پیشآزمون به 40.13 در پسآزمون افزایش یافت، در حالی که در گروه کنترل این میانگین از 37.07 به 38.53 رسید. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش مهارتهای اجتماعی تأثیر معناداری بر افزایش تابآوری اخلاقی تحصیلی دارد (F=4.52، p<0.001، η²=0.64). این یافتهها نشانگر اثر قوی آموزش مهارتهای اجتماعی بر بهبود تابآوری اخلاقی تحصیلی دانشآموزان است.