اثربخشی مداخلات روانشناختی بر خودپنداره تحصیلی دانشآموزان:یک مطالعه فراتحلیل
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی زاهدان
2 دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی
doi
10.48310/edu.2026.21423.1578چکیده
در این مطالعه با هدف بررسی تأثیر مداخلات روانشناختی بر خودپنداره تحصیلی دانشآموزان در ایران، در بازه زمانی سالهای 1393 تا 1404 انجام شده است. روش تحقیق به صورت فراتحلیل بوده و جامعه آماری آن شامل کلیه پژوهشهای انجام شده در ایران در این بازه زمانی است که در در پایگاههای اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی، مجلات تخصصی نور، بانک اطلاعات نشریات کشور، مرکز اسناد و مدارک علمی ایران و پرتال جامع علوم انسانی نمایه شدهاند. برای جمعآوری اطلاعات، از یک فهرست محتوای مشخص استفاده شد. پس از جمعآوری و بررسی دقیق بر اساس معیارهای ورود و خروج، 20 اندازه اثر از این پژوهشها استخراج شد. همچنین به منظور بررسی مفروضات فراتحلیل، از ابزارهایی نظیر نمودار قیفی، روش رگرسیون خطی ایگر، N ایمن از خطای روزنتال و آزمون Q استفاده شد. با توجه به اندازه اثرهای پژوهشهای داخلی مشخص گردید که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد میتواند خودپنداره تحصیلی دانشآموزان را بهبود ببخشد. همچنین نتایج تحلیل نشان داد که اندازه اثر ترکیبی حاصل از بررسی تحت مدل اثرات تصادفی، 1.515 به دست آمده است. این مقدار نشاندهنده اثربخشی مثبت و مطلوب مداخلات روانشناختی بر خودپنداره دانشآموزان است. بنابراین، میتوان نتیجه گرفت که مداخلات روان-شناختی به ویژه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد تأثیر چشمگیری در بهبود خودپنداره دانشآموزان دارند.