اثربخشی آموزش انگیزش تحصیلی بر خوش بینی و امید تحصیلی دانش‌آموزان

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی

2

3 دانشگاه مازندران

doi
10.48310/edu.2026.22034.1585
چکیده

پیشینه و اهداف: پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش انگیزش تحصیلی‌ بر خوش بینی و امید تحصیلی دانش‌آموزان انجام شد. روش: این پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان پایه‌ دهم دبیرستان‌های پسرانه ناحیه 2 شهر زاهدان در سال 1404-1403 بودند که از میان آنها 30 نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به روش تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و گواه (15 نفر) جایدهی شدند. دانش‌آموزان گروه آزمایش 12 جلسه 60 دقیقه‌ای آموزش انگیزش تحصیلی بریر (2006) را دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل این آموزش را دریافت نکرد. برای جمع آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های امید به ‌تحصیل خرمایی و‌کمری (۱۳۹6( و خوش بینی تحصیلی اسچنن- موران و همکاران (2013) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری در محیط SPSS-27 تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد آموزش انگیزش تحصیلی سبب بهبود خوش بینی تحصیلی (05/0 > p، 09/13 (F=و امید تحصیلی (05/0 > p، 45/4 (F=در دانش‌آموزان شده است. نتیجه گیری: آموزش انگیزش تحصیلی با ایجاد شرایطی چون محیط حمایتی، بهبود رابطه، انتظارات و افکار واقع بینانه و درگیری شناختی سبب افزایش خوش بینی و امید تحصیلی دانش‌آموزان شده است؛