اثربخشی درمان هیجانمدار بر باورهای غیرمنطقی و سکوت زناشویی زوجین متعارض
نویسندگان
1 دانشگاه قم
2
3
doi
10.48310/edu.2026.22290.1589چکیده
پیشینه و اهداف: تعارضات زناشویی اغلب با ناکارآمدیهای عاطفی، باورهای غیرمنطقی و الگوهای ارتباطی نامؤثر همراهاند و میتوانند به شکل کنارهگیری عاطفی و سکوت زناشویی بروز کنند. درمان متمرکز بر هیجان به عنوان رویکردی مبتنی بر پردازش هیجانی، تنظیم عاطفه و نیازهای دلبستگی، برای بهبود کیفیت تعاملات زوجین توسعه یافته است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی این رویکرد بر باورهای غیرمنطقی و سکوت زناشویی بود. روشها: پژوهش به شیوه شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون انجام شد. جامعه آماری شامل زوجین مراجعهکننده به مرکز مشاوره پندار نواندیش اراک در سال 1403 بود. از میان آنان ۳۰ زوج به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۹ جلسه ۹۰ دقیقهای مداخله زوجدرمانی متمرکز بر هیجان را دریافت کرد و گروه کنترل در این مدت مداخلهای دریافت نکرد. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس بررسی شد. یافتهها: نتایج نشان داد زوجدرمانی متمرکز بر هیجان موجب کاهش معنیدار باورهای غیرمنطقی و سکوت زناشویی در گروه آزمایش شد. نتیجهگیری: درمان متمرکز بر هیجان رویکردی مؤثر برای کاهش باورهای غیرمنطقی و الگوهای سکوت در زوجهای درگیر تعارض است و میتواند با تقویت آگاهی، ابراز و تنظیم هیجان، به بهبود کیفیت رابطه و کاهش تعاملات ناسازگار کمک کند.
