برنامه ریزی منطقه ای در تحلیل گفتمان توسعه ای دولت سازندگی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی تبریز

2 عضو هیات علمی گروه حقوق و علوم سیاسی دانشگاه محقق اردبیلی

3 عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی تبریز

doi
چکیده

برنامه ریزی و توسعه منطقه ای و جایگاه آن در نظام برنامه ریزی کشور، همچنان چالشی در خور تلاش های بیشتر و گسترده تر به شمار می آید. چرا که نابرابری منطقه ای با مسایلی که به دنبال خود دارد به عنوان مانعی بر سر راه توسعه متوازن و پایدار عمل می کند. دولت هاشمی رفسنجانی درایران بعد از انقلاب اسلامی گفتمان تعدیل‌اقتصادی (سازندگی) را به عنوان گفتمان کلان در امر توسعه جامعه ایران مطرح و متکفل امر برنامه ریزی توسعه بودند تا هم عقب ماندگی سنتی و تاریخی را در جامعه ایران و هم مشکلات ناشی از جنگ هشت ساله و هم بحران‌های ناشی از آن را جبران نمایند . گفتمان سازندگی ،گفتمانی لیبرال و فرد گرایانه بود و گفتمان خود را بر مبنای غیریت و تمایز آشکار با اقتصاد دولتی جنگ هشت ساله مفصل بندی کرد . دال مرکزی این گفتمان توسعه اقتصادی بود و به این خاطر موجب ایجاد تضاد‌ها و بحران‌های ناشی از کسب قدرت در عرصه سیاسی کشور شد . گفتمان سازندگی تنها راه نجات‌کشور را توجه به اقتصاد مدرن و اجرای سیاست‌های مالی و پولی ذیل‌استراتژی تعدیل اقتصادی عنوان می داشت .