تقدیم و تاخیر و بازتاب آن در ترجمه قرآن
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه اراک
2 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه اراک
doi
چکیده
چکیدهدر هر زبانی برای ترتیب واژگان جمله، «اصلی»وجود دارد که البته رعایت این اصل گاهی واجب و در مواردی ممتنع و در مواردی نیز جائز است. جواز در امر تقدیم و تاخیر بستگی به بافت متن دارد که نویسنده بسته به توان و هنرش، در متن خویش بدان مبادرت میورزد و اوج این هنر را در قرآن مشاهده میکنیم .در قرآن آیههایی با همان واژگان چند بار تکرارشدهاند؛ اما در هر بافتی که قرار گرفتهاند، ترتیب و ساختار آنها متفاوت گشته و باعث اختلاف معنا شده است.نوشتار حاضر سعی کرده با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی این پدیده بپردازد. هدف از انجام این پژوهش بررسی زیباشناسانه این اسلوب و ظرافتهای آن می باشد. این بررسی نشان داد که زیبایی این هنر در پرتو نظریه سیاق یا نظم واژگان قابل فهم بوده و در پرتو همین نظریه، ترجمهی هرمتن ادبی به ویژه قرآن که دارای نظم فرا بشریست مشکل است؛ اما با این وجود میتوان با یافتن معادلی مناسب در زبان مقصد به ترجمه برخی از تقدیم و تأخیرها مبادرت ورزید؛ هر چند در ترجمههای مورد بررسی غالب تقدیم و تأخیرها مغفول ماندهاند.