فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: سبک گرانژ در اواسط دهة ۱۹۸۰، هم‌زمان با گسترش پست‌مدرنیسم در هنر و طرح ایده‌های ساخت‌شکنانه پدیدار شد. دیوید کارسن با رویکردی نوآورانه و طراحی‌های منحصربه‌فرد خود، این سبک را از بستر موسیقی به حوزة طراحی گرافیک منتقل کرد. هدف اصلی این تحقیق، تبیین ویژگی‌های سبک گرانژ به‌مثابه طراحی گرافیک ساخت‌شکن از طریق واکاوی پیوند میان این سبک و مبانی تفکر ساخت‌شکن در آثار کارسن است. همچنین، این مطالعه به دنبال پاسخ به این پرسش‌هاست که کدام ویژگی‌های بصری گرانژ بیشترین فراوانی را در آثار او داشته و کدام ابعاد از تفکر ساخت‌شکن در این طراحی‌ها مشهودتر هستند؟ روش پژوهش: پژوهش حاضر از نظر هدف، توسعه‌ای و از نظر ماهیت داده‌ها، کیفی و از نوع مورد پژوهی است. برای انجام آن، منابع مکتوب مرتبط با تفکر ساخت‌شکن، طراحی گرافیک ساخت‌شکن و سبک گرانژ مرور شد و بر اساس آن‌ها چک‌لیستی از ویژگی‌های تحلیلی و یک مدل مفهومی به‌دست آمد. در ادامه ۳۶۹ نمونه پوستر و صفحه‌آرایی از وب‌‌گاه دیوید کارسن با استفاده از چک‌لیست ویژگی‌های سبکی گرانژ بررسی شد. سپس، سه اثر که بیشترین میزان انطباق با ویژگی‌های گرانژ را داشتند انتخاب و بر اساس چارچوب نظری پژوهش تحلیل شدند. یافته‌ها : نتایج بررسی ۳۶۹ نمونه از آثار کارسن نشان می‌دهد که ویژگی‌های سبک گرانژ عمدتاً در سه حوزة نحوة تولید، ترکیب‌بندی و کاربرد بافت نمود یافته‌اند. پنج ویژگی با بیشترین فراوانی (بالای ۷۳ درصد)، به ترتیب عبارت‌اند از: نحوة تولید رایانه‌ای، عناصر درهم‌ریخته، عناصر اضافی یا سردرگم‌کننده، کاربرد بافت و عناصر دارای عمق و ُبعد. در مقابل، سه ویژگی شامل نوشتار گرانژی، لبه‌های پاره‌ شده و کاربرد عکس با حالت کدالیت، کمترین فراوانی (زیر ۱۲ درصد) را داشته‌اند. نتیجه‌گیری: تحلیل سه نمونة منتخب نشان می‌دهد که تفکر ساخت‌شکنانه در آثار دیوید کارسن از طریق به‌کارگیری نوشتار گرانژی یا تصاویر ناقص برای ایجاد چندمعنایی، استفاده از عناصر اضافی به‌منظور جلب‌توجه به حاشیه‌ها و بهره‌گیری از تکنیک‌های رایانه‌ای یا سنتی که به بینامتنیت و عدم استقلال اثر می‌انجامند، قابل ‌مشاهده است. هم‌نشینی تحلیل کیفی با نتایج فراوانی ویژگی‌های سبک گرانژ، به‌روشنی نشان می‌دهد که ساخت‌شکنی در آثار کارسن، عمدتاً بر ایجاد چندمعنایی استوار است؛ امری که از طریق عناصر پرتکراری چون درهم‌ریختگی، عناصر اضافی، بافت و ایجاد عمق محقق‌ می‌شود.