تأثیر ویژگی‌های خاک بر رشد درختان تبریزی (Populus nigra) سه‌ساله در جنوب تهران

نویسندگان

1 دانشیار، مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

2 استادیار، مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

3 استادیار، مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

doi
10.22092/ijfpr.2018.117738
چکیده

DOR: 98.1000/1735-0883.1397.26.344.73.3.1578.1606   در پژوهش پیش‌رو، تأثیر ویژگی‌های خاک بر مشخصات رویشی درختان تبریزی (Populus nigra 62.154) سه‌ساله در دو توده صنوبرکاری در جنوب تهران بررسی شد. در پایان فصل رویش، در هر توده سه قطعه‌نمونه نه‌تایی درخت به‌صورت تصادفی- منظم انتخاب شده و قطر برابر سینه و ارتفاع کل درختان موجود در هر قطعه‌نمونه اندازه‏ گیری شد. سپس، رویه زمینی و حجم هر اصله درخت محاسبه شد. به‌منظور بررسی وی‍ژگی‌های خاک، در هر قطعه‌نمونه سه نمونه خاک از دو عمق صفر تا 30 و 30 تا 60 سانتی‌متری برداشت شد. نتایج حاکی از آن بود که خاک دو توده از نظر برخی ویژگی‌ها (بافت، پتاسیم و EC) تفاوت‌های معنی‌داری داشتند که پیرو آن مشخصه­ های رویشی درختان بین دو توده نیز تفاوت‌های معنی‌داری را نشان دادند، به‌طوری­‌که میانگین حجم سرپای تک‌درخت تبریزی ‏سه‌ساله در توده اول به‌تقریب سه‌برابر آن در توده دوم بود. در کل، خاک با بافت لومی- رسی، پتاسیم قابل جذب بیشتر (mg/kg 415/16) و EC کمتر (ds/m 1/36) (توده اول) شرایط رویشی مناسب‌تری را برای صنوبرها در مقایسه با خاک با بافت لومی- سیلتی، پتاسیم قابل جذب متوسط (mg/kg 219/43) و EC بیشتر (ds/m 4/43) (توده دوم) فراهم کرده بود. همچنین، همبستگی مثبت بین مشخصات رویشی درختان صنوبر با درصد شن و رس و پتاسیم خاک و همبستگی منفی با درصد سیلت و EC خاک در هر دو توده مشاهده شد. یافته‌های این پژوهش نشان داد که توجه به ویژگی‌های خاک پیش از صنوبرکاری برای دست‌یابی به حداکثر تولید چوب در واحد سطح ضروری است.