چندمعنایی ریشه های «ربو/ ربب» در قرآن کریم؛ تحلیلی ادبی بر همگرایی ها و واگرایی های ریشه ای
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه امام صادق، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایران
3 استادیار و مدیر گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
doi
10.52547/paq.5.2.95چکیده
عالمان مسلمان از دیرباز به نقش اثرگذار «اشتراک معنوی» و «اشتراک لفظی» در تفسیر نصوص دینی توجه داشتهاند. با شکلگیری دانش معناشناسی نوین نیز دغدغه مشابهی با عنوان «چندمعنایی» و «همنامی» مورد توجه زبانشناسان قرار گرفته است. تلاش گردید تا با تکیه بر مطالعه سیر تاریخی واژگان، شیوههای مطمئنتری برای تمایز میان آنها پیشنهاد گردد. این پژوهش بر پایه همین روشهای نوین کوشید با شیوه توصیفی- تحلیلی به بازخوانی چندمعناییِ ریشههای «ربو» و «ربب» در قرآن کریم بپردازد و همگراییها و واگراییهای ریشهای در آنها را به بحث گذارد. پژوهش حاضر توانست با ارائه شواهد زبانشناختی، از وجود همگرایی در برخی از واژگانِ این ریشهها که تاکنون مورد توجه قرار نگرفته بودند، پرده بردارد. نیز بر پایه همین شواهد، نسبت به بخشی از ارتباطهای معنایی که پیش از این ادعا شده بود، به دیده تردید نگریسته شده است.