سنجش میزان رضایتمندی ساکنان از کیفیت سکونتی مسکن مهر مورد شناسی: مهرشهر زاهدان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه سیستان و بلوچستان
2 دانشیار گروه شهرسازی دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه سیستان و بلوچستان
4 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت دانشگاه لرستان
doi
10.22111/gaij.2014.1671چکیده
مسکن یک مقولۀ چند بخشی است که دارای مفاهیم کمی و کیفی میباشد. یکی از سیاستهای مسکن در ایران، سیاست مسکن کم درآمد است که با نام "مسکن مهر" شناخته میشود. با توجه به اجرا و تکمیل برخی از فازهای آن، ضروری است با روشهای مختلف، میزان موفقیت آن مورد بررسی قرار گیرد. یکی از این روشها، سنجش میزان رضایتمندی سکونتی در جهت ارزیابی کیفیت سکونتی ساکنان میباشد؛ از این رو در این مقاله با استفاده از روشهای آمار توصیفی و مدلهایی همچون آزمون T و رگرسیون خطی، سعی گردیده میزان رضایتمندی ساکنان مسکن مهر شهر زاهدان (محله مهرشهر) در چهار سطح مورد ارزیابی قرار گیرد. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که کیفیت محیط شهری مهرشهر زاهدان در تمام سطوح، در سطح پایینی قرار گرفتهاست. با این حال میزان رضایتمندی از محیط سکونتی، اندکی بیش از رضایتمندی از کیفیت محیط شهری میباشد. ضمناً در بین کلیۀ زیرشاخصها، تنها کیفیت دو شاخص خدمات دسترسی و حمل و نقل و همچنین تسهیلات بیرونی بالاتر از میانگین قرار گرفتهاند.