موانع اجتماعی و سازمانی مشارکت جوامع محلی در پروژه احیای چشم‌‌اندازهای جنگلی و اراضی تخریب‌‌یافته (مطالعه موردی: شهرستان ریگان استان کرمان)

نویسندگان

1 دانشیار، گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

2 دانشیار، گروه مرتع و آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

3 کارشناس ارشد ترویج کشاورزی، گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

4 دانشیار، گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

doi
10.22092/ijfpr.2018.118154
چکیده

DOR: 98.1000/1735-0883.1397.26.435.73.3.1605.41   پژوهش پیش‌رو با هدف بررسی موانع مشارکت جوامع محلی در پروژه احیای چشم‌‌اندازهای جنگلی و اراضی تخریب‌‌یافته شهرستان ریگان استان کرمان انجام شد. این پژوهش توصیفی و از نوع پیمایشی بود. با استفاده از شیوه نمونه‌‌گیری تصادفی چندمرحله‌‌ای، 120 نفر از ساکنان پنج روستای تحت پوشش پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسش‌نامه بود که کارشناسان روایی آنرا تأیید کردند. پایایی پرسش‌نامه نیز با مقدار ضریب آلفای کرونباخ 0/84 تأیید شد. نتایج نشان داد که از بین متغیرهای اجتماعی، تقدیرگرا بودن و سپردن امور به سرنوشت، مشکلات جوامع محلی (مانند بیکاری، فقر و بی‌‌سوادی) و عدم وجود علاقه در مردم به تغییر وضعیت موجود خود و محیط اطرافشان و از بین متغیرهای سازمانی، هزینه‌‌‌‌بر بودن مشارکت در پژوهش، پرمسئولیت و سخت بودن فعالیت‌‌های موجود در پروژه و سخت بودن شرایط دریافت وام، مهم‌‌ترین موانع مشارکت روستاییان بودند. همچنین، بین موانع اجتماعی مشارکت و متغیرهای مالکیت اراضی کشاورزی، مقدار درآمد ماهانه و تعداد مسافرت به شهر و بین موانع سازمانی و متغیرهای مقدار درآمد ماهانه، تعداد مسافرت به شهر و ارتباط پاسخ‌گویان با مروجان رابطه معنی‌دار وجود داشت. نتایج آزمون مقایسه میانگین نشان داد که تفاوت معنی‌‌داری بین گروه‌‌های مختلف پاسخ‌گویان از نظر درآمد ماهانه، تعداد مسافرت به شهر، دریافت وام و سطح مالکیت اراضی کشاورزی بر حسب موانع اجتماعی و سازمانی مشارکت وجود داشت.