بررسی تاثیر سطح مقطع کانال و ضخامت عاجی بر تنشهای وارده به عاج دندان با استفاده از روش المان محدود
نویسندگان
1 دانشیار، گروه دینامیک و کنترل، دانشکدهی مهندسی مکانیک، دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 دانشیار، گروه اندو، دانشکدهی دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکدهی مهندسی مکانیک، دانشگاه یزد، یزد، ایران
4 دانشجوی کارشناسی، دانشکدهی مهندسی مکانیک، دانشگاه یزد، یزد، ایران
5 استادیار، گروه جامدات و ساخت، دانشکدهی مهندسی مکانیک، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.22041/ijbme.2024.2029819.1901چکیده
مبحث تعیین نحوهی توزیع تنشهای ایجاد شده در عاج دندان در سطح مقطعهای مختلف کانالهای درمان ریشه شده به منظور کاهش فشار وارده بر عاج دندان و مواد پرکننده، مورد علاقهی بسیاری از محققان در زمینهی دندانپزشکی است. در این پژوهش تاثیر ابعاد کانالهای بیضوی، دایروی، ساعتشنی و کلیوی شکل در دندانهای پرمولار و قدامی بر تنشهای ایجاد شده در اجزای دندان ترمیم شده بررسی شده است. برای این منظور اجزای چهار دندان مشخص شده پس از اسکن سهبعدی در نرمافزار سالیدورکس مدلسازی شده است. سپس کانالهایی با سطح مقطع بیضوی، دایروی، ساعتشنی و کلیوی شکل با سه ضخلمت عاجی مختلف در دندانهای متناظر آن ایجاد شده و سپس تحت تاثیر نیروی ناشی از جویدن در داخل نرمافزار آباکوس به روش اجزای محدود مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. با استفاده از این مدلها، تنش در دیوارهی دندان و همچنین در مواد پرکننده برای ابعاد مختلف تمام کانالها محاسبه گردیده است. نتایج شبیهسازی نشان داده که بیشترین تنش در قسمت باکال دندانها رخ داده است. همچنین مقایسهی تنشهای موجود در دیوارهی دندانها نشان داده که با افزایش اندازهی کانال وکاهش ضخامت عاج ریشه، میزان تنش وارده به دیوارهی دندانها افزایش یافته و در نتیجه دندانها در مدت زمان کوتاهتری آسیب دیده و شکسته میشوند.
