تحول کمی توده دست‌کاشت پلت (Acer velutinum) امام‌زاده عبداله آمل 20 سال پس از تنک کردن

نویسندگان

1 کارشناس ارشد پژوهش، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

2 دانشیار، گروه جنگل‌داری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

4 دانشیار، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت، رشت، ایران

doi
10.22092/ijfpr.2018.116746
چکیده

پژوهش پیش‌رو با هدف بررسی اثر تنک کردن بر ویژگی‌های کمی درختان آینده در یک طرح آزمایش با کرت‌های یک‌بار خردشده در قالب طرح پایه کامل تصادفی با سه تیمار اصلی و دو تیمار فرعی در سه تکرار و در مجموع در نه قطعه‌نمونه به مساحت 30 تا 40 آر انجام شد. قطعه‌نمونه‌ها در توده‌های جنگلی دست‌کاشت و جوان پلت (Acer velutinum Boiss.) در سال 1373 استقرار یافته بودند. داده‌ها پس از یک دوره 20ساله با شش بار تنک کردن و آماربرداری صددرصد از درختان آینده تجزیه‌ و تحلیل شد. نتایج نشان داد که برای متغیرهای وابسته شامل قطر برابر سینه، ارتفاع کل، ارتفاع تنه و قطر تاج، اختلاف بین تیمار اصلی تنک کردن شدید (برداشت 20 تا 25 درصد رویه زمینی)، ضعیف (برداشت 10 تا 15 درصد رویه زمینی) و شاهد معنی‌دار بود، اما برای تیمار فرعی (گردش سه و پنج سال) و تلاقی بین تیمار اصلی و تیمار فرعی اختلاف معنی‌دار نبود. بیشترین قطر برابر سینه (32/95 سانتی‌متر) مربوط به تیمار شدید و کمترین آن (27/39 سانتی‌متر) مربوط به تیمار شاهد بود. بیشترین ارتفاع کل (42/24 متر) در تیمار شدید و کمترین آن (23 /63متر) در تیمار شاهد مشاهده شد. منحنی توزیع فراوانی قطری درختان آینده پس از 20 سال برای تیمار شدید، پخ­تر از تیمارهای ضعیف و شاهد بود. همچنین، اصلاح ضریب پایداری در تیمارهای دخالت‌شده به‌مراتب بهتر از شاهد بود، به‌طوری که این ضریب برای قطر متوسط در تیمار شدید کمتر از 80، تیمار ضعیف بین 80 تا 85 و تیمار شاهد نزدیک 100 بود.