سنجش میزان سرمایۀ اجتماعی، مشارکت و توسعۀ پایدار شهری مورد شناسی؛ منطقۀ سه کلانشهر زاهدان
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه سیستان و بلوچستان
2 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
10.22111/gaij.2014.1540چکیده
علی رغم اینکه رهیافت مشارکتی و توجه به مردم، به عنوان بهرهبرداران نهایی از نتایج طرحها و برنامهریزیهای شهری، مقولهای است که طی دهههای اخیر مورد توجه صاحبنظران حوز برنامهریزی شهری قرارگرفته، ولی مقوله سرمایه اجتماعی اغلب به دست فراموشی سپرده شدهاست. حال مسئلۀ اساسی و سؤال اصلی تحقیق آن است که سرمایۀ اجتماعی، عوامل مؤثر در افزایش یا کاهش آن، محورها، معیارها، شاخصها و بهطور مشخص ابعاد مشارکتی آن و نقش و تأثیر این بعد از سرمایۀ اجتماعی در توسعۀ پایدار شهری چیست؟ از اینرو هدف از انجام این پژوهش، سنجش میزان مشارکت شهروندی، بهعنوان یکی از ابعاد مهم سرمایۀ اجتماعی میباشد. روش تحقیق، توصیفی- تحلیلی بوده و از ابزار پرسشنامه جهت گردآوری اطلاعات مورد نیاز استفاده شدهاست. با توجه به تعداد نمونۀ موردنیاز که بر اساس فرمول کوکران 320 عدد تعیینگردید، پرسشنامهها در منطقۀ سه، شهر زاهدان توزیع و پس از تکمیل و تلفیق با یافتههای اسنادی، با استفاده از نرمافزار آماری Spss18و آزمون T-Test یک متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت. نتایج حاصل از تحلیلهای کمی و کیفی این پژوهش حاکی از آن است که شهروندان منطقه سه کلانشهر زاهدان از نظر میزان مشارکت در امور شهر در وضعیت خوب و بالاتر از حد متوسط قراردارند.بنابراین، مسئولین اجرایی و مدیریتی شهر میتوانند از این پتانسیل و استعدادی که در بین شهروندان نهفته است با برنامه ریزیهای منسجم و منظم این تواناییهای بالقوه را به مرحله فعلیت رسانده و بهمنظور ارتقا کیفیت کاردکرهای شهری و زندگی شهروندان بیش از گذشته از آن بهرهگیرند.