سنجش ارزشهای محیطی اثرگذار بر رضایتمندی از محل سکونت، مورد شناسی: محدودۀ معالیآباد شیراز
نویسندگان
1 استادیار بخش شهرسازی دانشگاه شیراز
2 دانشجوی کارشناسی ارشد برنامهریزی شهری دانشگاه شیراز، واحد بینالملل
3 استادیار بخش شهرسازی دانشگاه شیراز
4 استادیار بخش شهرسازی دانشگاه شیراز
doi
10.22111/gaij.2014.1542چکیده
ارزشهای محیطی و تأثیر آنها بر رضایتمندی سکونتی در شهرها اهمیت زیادی در برنامهریزی مسکن شهری دارد. رضایتمندی ساکنان از محیط مسکونی علاوه بر سلامتی جسمانی و روانی ساکنان، بر شاخصهای مهم برنامهریزی، همچون کیفیت زندگی، نرخ جابهجایی و پیشبینی تقاضای مسکن مؤثر است. نرخ بالای جابهجاییهای سکونتیِ اخیر، تأثیر فزایندهای بر شکلگیری خوشههای مسکونی و افزایش پراکندهرویی شهری داشتهاست که خود چالشی جدی در مدیریت شهری امروز به شمار میآید. محدودۀ معالیآباد، یکی از نواحی نوساز شهر شیراز و مرکز ثقل توسعۀ شمال غرب این شهر است که در سالهای اخیر، به دلیل تحولات کالبدی عمده، جمعیت زیادی را به خود جلب کردهاست. از این رو، ضروری است ارزشهای محیط سکونت در این محدوده و رضایتمندی خانوارها در آن بررسی شود. برای این هدف، با حجم نمونۀ 430 خانوار و با تکمیل پرسشنامه، اطلاعات لازم برای پژوهش گردآوری شد. برآورد کمّی رضایتمندی سکونتی، با استفاده از طیف پنج گزینهای لیکرت و دستهبندی ویژگیهای محیطی بر میزان رضایتمندی افراد، با استفاده از روش تحلیل عاملی تأییدی (CFA) تعیین شد. یافتههای پژوهش نشان داد که بیشتر افراد، رضایتمندی بالایی از محیط سکونت خود در محدودۀ پژوهش دارند و کیفیت آبوهوا و وجود مناظر طبیعی و باغها مهمترین نقش را در این ارتباط داشتهاند. بااینحال، در برخی نقاط محدوده، رضایتمندی اندکی در میان ساکنان محدوده مشاهده میشود. بیشتر این افراد در مجتمعهای مسکونی بلندمرتبه و در لبۀ خیابان اصلی ساکن بودهاند.
