Revitalizing the Art of Persian Miniature Painting in the Urban Landscape and the Function of Citizens' Cultural Capital

نویسندگان

1

2 دانشگاه خوارزمی

doi
10.22055/pyk.2024.19757
چکیده

مقدمه: منظر شهری که مشتمل بر چشم‌اندازی با ویژگی‌های کالبدی، عملکردی و فرهنگی- معنایی است، بستر مناسبی برای بازنمایی هنر شهری و به‌نظر، واجد کارکردی مهم در بازآفرینی نگارگری ایرانی خواهد بود. این نوشتار بر آن است که با هدف بررسی این کارکرد جدید، بدین پرسش پاسخ دهد که چه رابطه‌ای بین سرمایۀ فرهنگی شهروندان و کارکرد بازآفرینی هنر سنتی نگارگری در منظر شهر از دیدگاه آنان وجود دارد؟ روش پژوهش: روش پژوهش توصیفی- تحلیلی و گردآوری داده‌ها به ‌دو روش پیمایش الکترونیک و با استفاده از پرسش‌نامۀ برخط بوده و جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار Spss 27 در سطح معناداری ۰۵/۰استفاده شد. یافته‌ها : بررسی رابطۀ همبستگی متغیرهای سرمایۀ فرهنگی شهروندان و کارکرد بازآفرینی نگارگری در منظر شهر، نشان می‌دهد بین رشتۀ تحصیلی شهروندان و علاقۀ آنان به هنر، رابطۀ معناداری وجود دارد. نتیجه‌گیری: تحلیل یافته‌ها نشان می‌دهد همسو با نظریات بوردیو، شهروندانی که از علاقه و آگاهی بیشتری نسبت به هنر برخوردار بودند و در واقع توانش فرهنگی بالاتری داشتند، معتقد بودند منظر شهر بستر مناسبی برای احیا و بازآفرینی هنر نگارگری ایرانی است. به‌ویژه در ادراک منظر شهری چه در قالب ویژگی‌های کالبدی و عملکردی و چه در قالب ویژگی‌های فرهنگی- معنایی و از دید شهروندان معاصر، منظر شهر می‌تواند کارکرد جدیدی در پاسداشت هویت ملی و هنرهای سنتی جامعه داشته باشد. در واقع افزایش آگاهی مخاطبین معاصر با ارتقای ویژگی‌های کالبدی، عملکردی و فرهنگی- معنایی منظر شهری راهکار مهمی در حفظ و احیای هنر سنتی نگارگری است.