ارزیابی اﺛﺮ عاملهای مختلف ﺑﺮ ریزازدیادی زربین (Cupressus sempervirens var. horizontalis) چهارهزارساله ابرکوه
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
2 استادیار، گروه علوم خاکشناسی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
4 استادیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
doi
10.22092/ijfpr.2018.116751چکیده
پژوهش پیشرو بهمنظور حفظ ذخیره ژنتیکی و تکثیر زربین (Cupressus sempervirens L. var. horizontalis (Milll.) Gord) 4000 ساله ابرکوه به روش کشت بافت انجام شد. در آزمایش اول، اثر زمان نمونهگیری (چهار فصل)، دو نوع محیط کشت Murashige & Skoog (MS) و Woody Plant Medium (WPM) و غلظتهای مختلف بنزیلآدنین (BA) (صفر، 0/1 و یک میلیگرم در لیتر) بر پرآوری ریزنمونههای زربین بررسی شد. در آزمایش دوم و سوم، اثر محیط کشت (MS و WPM)، غلظتهای بنزیلآدنین/BA (صفر، 0/1، 0/5 و یک میلیگرم در لیتر) بهتنهایی و در ترکیب با 01/0 میلیگرم در لیتر ایندولبوتیریکاسید (IBA) و نوع ریزنمونه (سرشاخههای اولیه و ثانویه) بر پرآوری گیاه بهصورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار بررسی شد. در آزمایش اول، بیشترین تعداد شاخساره در ریزنمونههای تهیهشده در فصل بهار و تابستان که بهترتیب در محیط کشتهای MS و WPM کشت شده بودند، بهدست آمد. در آزمایش دوم، بیشترین شاخهزایی و افزایش طول در محیط کشت WPM و در سرشاخههای ثانویه مشاهده شد. بیشترین طول شاخساره در ریزنمونه اولیه کشتشده در محیط کشت WPM با غلظت 0 /1و 0/5 میلیگرم در لیتر BA و همچنین ریزنمونه اولیه در محیط کشت MS بدون BA بهدست آمد. در آزمایش سوم، بیشترین تعداد شاخساره با میانگین سه، مربوط به ریزنمونههای ثانویه در محیط کشت WPM حاوی صفر میلیگرم در لیتر BA+ 0/01 میلیگرم در لیتر IBA بود. بهطور کلی، بهترین زمان نمونهبرداری، محیط کشت و نوع ریزنمونه بهترتیب فصل بهار، محیط WPM و سرشاخه ثانویه بود.