تشخیص اختلالات توام حرکتی مری بر اساس دادگان مانومتری رزولوشن بالا
نویسندگان
1 استاد، پژوهشکدهی بیماریهای گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، دانشکدهی مهندسی پزشکی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
3 استاد، دانشکدهی مهندسی پزشکی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
4 استادیار، پژوهشکدهی بیماریهای گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
doi
10.22041/ijbme.2023.2014226.1866چکیده
اختلالات حرکتی مری یکی از بیماریهای سیستم گوارش است که در آن حرکت تودهی غذایی در طول مری به صورت طبیعی اتفاق نمیافتد. روش استاندارد برای تشخیص این موارد، بهرهگیری از مانومتری رزولوشن بالا است. علیرغم وجود راهنماهای پزشکی مانند راهنمای شیکاگو برای تحلیل نتایج مانومتری، این موضوع کماکان امر دشواری بوده که نیاز به تجربهی بالای پزشک و یا استفاده از دیگر روشهای کمکی ثانویه برای تشخیص دارد. از سوی دیگر بسیاری از اختلالات مذکور میتوانند به صورت توام در یک فرد ظاهر شده و تشخیصگذاری را پیچیدهتر کنند. تمرکز این مطالعه روی بیمارانی با بیش از یک اختلال به صورت توام بوده و موضوع تشخیص بیماری به صورت یک مسالهی طبقهبندی چندبرچسبی مطرح شده است. از این رو ساختار طبقهبند فازی که پیشتر توسط نویسندگان این مقاله به منظور تشخیص تکبیماری معرفی شده، توسعه یافته است تا علاوه بر یادگیری فضای ورودی نمونهها، از اطلاعات همشیوعی اختلالات نیز برای بهبود پیشبینی استفاده کند. نتایج به دست آمده نشان داده که اضافه کردن این اطلاعات به فرایند تعلیم طبقهبند نه تنها عملکرد آن را نسبت به حالت پایه به شکل قابل ملاحظهای افزایش داده، بلکه منجر به ساختاری از طبقهبندی کنندهی فازی شده است که نسبت به روشهای دیگر طبقهبندی چندبرچسبی برتری دارد. روش معرفی شده قادر است با هزینهی همینگ متوسط 08/0±18/0 اختلالات حرکتی مری را تشخیص دهد که نسبت به سایر روشها عملکرد بهتری به شمار میآید.