مرثیه‌ی ابوالبقاء الرُّندی در آیینه‌ی نقد رتوریک

نویسندگان

1 علوم تحقیقات

2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی

doi
چکیده

نقد رتوریک استفادۀ آگاهانه از زبان در راستای اقناع مخاطب است. این رویکرد از مباحث نقد ادبی جدید ساختارگرا و پسا‌ساختارگرا و علوم روان‌شناسی، ارتباطات، جامعه‌شناسی و زیبایی‌شناسی بهره می‌گیرد. از این دیدگاه، اثر ادبی با کلام مخیل خود سعی در اقناع مخاطب دارد و در این راه از ابزارهای علم بلاغت و زیبایی‌شناسی و...  بهره می‌برد. در این پژوهش نونیۀ رندی، که مرثیه‌ای است برای اندلس، از دیدگاه نقد رتوریک با روش توصیفی ـ تحلیلی بررسی می‌شود. شاعر در محتوا و شکل، برای اقناع و مشارکت مخاطب، ابزارهای ادبی و بلاغی را به‌کار می‌گیرد تا او را از حالت انفعال و شنونده‌بودن صِرف به‌سمت مشارکت و پویایی سوق دهد. ابوالبقا، برای نیل به این مقصود، از تعابیر متنوع و کلامی منعطف و فنون بلاغی بهره می‌گیرد تا مخاطب را در شرایطی قرار ‌دهد که خود جزئی از تجربۀ شاعرانۀ وی شود.