بررسی تنوع گونههای درختی و درختچهای بیشهزارهای گویجهبل در شهرستان اهر
نویسندگان
1 استادیار، گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 استادیار، گروه جنگلداری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی اهر، دانشگاه تبریز، اهر، ایران
doi
10.22092/ijfpr.2018.116146چکیده
آگاهی از وضعیت تنوع زیستی میتواند راهنمایی برای مدیریت بهتر اکوسیستم باشد. تنوع گونهای زیاد با حفاظت بهتر میتواند پایداری اکولوژیکی اکوسیستم را تضمین کند. هدف پژوهش پیشرو، شناسایی و بررسی تنوع گونههای درختی و درختچهای منطقه گویجهبِل شهرستان اهر و ارزیابی اثر عاملهای فیزیوگرافی بر آن بود. نمونهبرداری بهصورت منظم- تصادفی با شبکهای به ابعاد 200 ×150 متر و با 48 قطعهنمونه دایرهای شکل 314 متر مربعی انجام شد. در هر قطعهنمونه، فهرست کلیه گونههای درختی و درختچهای همراه با ارزشهای فراوانی- غلبه بر اساس مقیاس براون بلانکه ثبت شد. نتایج نشان داد که درمجموع، 13 گونه چوبی در منطقه وجود داشت. ازملک (Smilax excelsa) بیشترین درصد حضور (39 درصد) و تنگرس (Rhamnus sp.) کمترین درصد حضور (0/04 درصد) را در قطعات نمونه داشتند. تراکم در قطعهنمونه از 10 تا 110 پایه از گونههای مختلف متغیر بود. دو گونه بومی جنگلهای ارسباران (کرب و هفتکول) در این منطقه مشاهده شد. هفتکول بهطور غالب در جهتهای غربی و کرب در جهتهای شرقی حضور داشت. اثر اصلی شیب بر شاخصهای تاکسا، سیمپسون، شانون- وینر و مارگالف معنیدار نبود، در حالیکه اثرات اصلی جهت بر شاخص تاکسا در سطح اطمینان 99 درصد و بر دیگر شاخصها در سطح اطمینان 95 درصد معنیدار بود. مقدار کلیه شاخصهای تنوع در جهت غربی بیشتر بود. نتایج مربوط به خوشهبندی ترکیب پوشش گیاهی، نتایج مربوط به مقایسه شاخصهای تنوع سایتها را تأیید کرد. شاخصهای تاکسا و مارگالف دارای بیشترین ضریب تغییرات بودند، بنابراین در سایر پژوهشها و نیز ارزیابی اثر مدیریت و پایش تغییرات پوشش گیاهی، استفاده از شاخصهای مذکور توصیه میشود. بر اساس نتایج این پژوهش، زیاد بودن شیب و تنوع زیستی منطقه مورد مطالعه، زمینه حفاظت و قرق منطقه را فراهم میکند.