بررسی قابلیت های محیطی حوضه های آبی دامنۀ جنوبی توچال برای تبدیل به ژئو پارک
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد ژئومورفولوژی، دانشگاه حکیم سبزواری
2 دانشیار ژئومورفولوژی، دانشگاه حکیم سبزواری
3 دانشیار ژئومورفولوژی، دانشگاه حکیم سبزواری
doi
10.22111/gaij.2014.1391چکیده
کوههای مرتفع، درههای عمیق و سرسبز، مشهورترین پناهگاهها و جان پناهها، رودخانههای پر آب، آبشارهای زیبا، آب و هوای فرح بخش، شرایط مناسب برای کوهنوردی، حوضههای دامنۀ جنوبی توچال نظیر دربند، درکه، کلک چال وتوچال را به عنوان یکی از جاذبههای تفرجگاهی شهری و فراشهری تهران معرفی کرده است که از پتانسیلهای بالای ژئوتوریسمی برخوردار میباشند. هدف این تحقیق شناسایی پهنههای مناسب ژئوتوریسمی منطقه برای تبدیل به ژئو پارک میباشد. به همین منظور لایههای اطلاعاتی مورد نیاز شامل نقشههای شیب، پوشش گیاهی، همدما، هم بارش، لیتولوژی، هیدرولوژی، چشماندازهای انسانی، چشماندازهای ژئومورفولوژیکی تهیه و سپس با تلفیق و همپوشانی لایههای اطلاعاتی در محیط GIS با استفاده از مدل AHP پهنههای مناسب ژئوتوریسمی حوضههای آبی دامنۀ جنوبی توچال در قالب نقشۀ پهنه بندی ارائه گردید. نتایج این مطالعه نشان میدهد که 15 درصد از کل وسعت منطقۀ مورد مطالعه در پهنۀ فوق العاده مناسب، 10 درصد در پهنۀ خیلی مناسب، 35 درصد در پهنۀ مناسب و 40 درصد در پهنۀ نامناسب قرار دارد که به دلیل نزدیکی این منطقه به کلانشهر تهران میتواند مورد توجه برنامه ریزان قرار گیرد.