واکنش سهامداران به افشای محتوای اطلاعات چارچوب گزارشگری یکپارچه در شرایط تضاد منافع
نویسندگان
1 کارشناس ارشد حسابرسی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
2 استادیارحسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
doi
10.22108/far.2024.140864.2037چکیده
در مطالعه حاضر، واکنش سهامداران به افشای محتوای اطلاعات چارچوب گزارشگری یکپارچه در شرایط تضاد منافع ازطریق تعدیل بازده مورد انتظار بررسی شده است. بازده مورد انتظار سهامداران با بهرهگیری از مدل قیمتگذاری داراییهای سرمایهای محاسبه شده است. هزینه نمایندگی ناشی از تضاد منافع براساس مفهوم کارایی طبق نسبت هزینههای عملیاتی به درآمدهای عملیاتی فروش محاسبه شده است. بهعلاوه، شاخص افشای اطلاعات عناصر محتوا در چارچوب گزارشگری یکپارچه براساس چکلیستی از ابعاد مربوطه سنجش شده است. برای انجام تحلیلها، تعداد 144 شرکت طی سالهای 1395 تا 1401 طبق روش غربالگری از جامعه آماری شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران گزینش شدند. دادههای بررسیشده بر مبنای مشاهدههای شرکت-سال هستند که با تمرکز بر دادههای پسرویدادی، از مدلهای رگرسیونی در تحلیلها استفاده شده است. شواهد نشان دادند هزینه نمایندگی ناشی از تضاد منافع بین مدیران و مالکان سبب میشود سهامداران بازده مورد انتظار بالاتری مطالبه کنند؛ با این حال، تلاش شرکتها در افشای اطلاعات مربوط به عناصر محتوا چارچوب گزارشگری یکپارچه سبب تعدیل بازده مورد انتظار سهامداران هنگام بروز تضاد نمایندگی میشود و از این رو، بازده مورد انتظار سهامداران کاهش مییابد. این یافتهها سازگار با مبانی استدلالی نظریه علامتدهی است که طبق آن گرچه افزایش تضادهای نمایندگی علامتی هشداردهنده برای شرکتها مبنی بر مطالبه بازده بالاتر از سوی سهامداران است، تمرکز شرکتها بر بهبود جنبههای افشای اطلاعات براساس عناصر محتوا در چارچوب گزارشگری یکپارچه بهعنوان علامتی مثبت از سوی سهامداران تلقی میشود که میتواند انتظارات بازدهی آنها را تعدیل کند.