تحلیل تطبیقی فازی سرمایۀ اجتماعی و توسعۀ روستایی مورد شناسی: روستاهای شهرستان میاندوآب
نویسندگان
1 استادیار جغرافیا و برنامه¬ریزی شهری- منطقه ای دانشگاه ارومیه
2 استادیار جامعه شناسی، دانشگاه ارومیه
3 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه ارومیه
doi
10.22111/gaij.2013.1085چکیده
بهبود و تحول کیفیت زندگی ساکنان روستایی نیازمند وجود برخی زیرساختهای اجتماعی است که امر توسعه و فرایند آن را امکان پذیر و روند آن را تسهیل کند. مهمترین مکانیسم بعد اجتماعی مترتب بر توسعۀ روستایی که زمینه ساز تحولات کالبدی، گسترش امکانات و تسهیلات رفاهی و غیره، سرمایۀ اجتماعی است. بنابراین هدف از این تحقیق بررسی تطبیقی رابطۀ سرمایۀ اجتماعی و توسعۀ روستایی در روستاهای بالای1000 نفر جمعیت شهرستان میاندوآب است. روشپژوهشاینتحقیقمبتنیبررویکردفازیاست. توسعه یافتگی روستاها ازطریق 79 شاخص به وسیله مدل تاپسیس رتبه بندی شدهاند. برای تعیین سرمایۀ اجتماعی روستاها از پرسشنامه با حجم نمونه 537 به صورت نمونه گیری سهمیهای استفاده شده است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که دادههای تجربی، ناظر بر رابطة فازی دومجموعة سرمایۀ اجتماعی و توسعۀ روستایی است. شاخص سازگاری بین این دو مجموعه برابر 816/0 است. اینارزشنشانمیدهدکهفقط 82درصد روستاهای مورد مطالعه این ادعا را تأیید میکنند که سرمایۀ اجتماعی شرط لازم برای توسعۀ روستایی است. براین اساس، با95 درصد اطمینان میتوان گفت که سرمایۀ اجتماعی شرطی "همیشه لازم" برای توسعۀ روستایی است. شاخص پوشش بین دو مجموعه برابربا 75/0 است. این مقدار بیانگر اهمیت تجربی سرمایۀ اجتماعی برای توسعۀ روستایی است. شواهدموجوددلالتبرآنداردکه75 درصدازفضای توسعۀ روستاییتوسطسرمایةاجتماعیپوششدادهشدهاست.