فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بیان مسئله: مبحث فرم و معنا همیشه در روند شکل‌گیری اثر هنری جزو لاینفک مبانی هنر بوده است. همانطور مولانا در داستان «رومیان و چینیان» به ارتباط ظریف میان فرم و معنا از نظر‌گاهی عارفانه پرداخته است. از دیگر سو، اثر «آینۀ آسمان» آنیش کاپور که به‌عنوان اثری حجمی در هنر معاصر از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است، در مقایسه با دیدگاه مولانا دارای نقاط مشترکی است و پژوهش حاضر درصدد است تا به ‌آن‌ها بپردازد و این مهم را بررسی کند که چگونه و با چه زبان مشترکی، فرم و معنا در این آثار که در تقابل تاریخی بسیار زیادی هستند، مورد مطالعه قرار می‌گیرد؟ هدف: مولانا به مقولۀ معنا نگاهی بسیار فراتر از زمان خویش داشته است؛ همین ویژگی باعث شده است که به زبان هنر معاصر بسیار نزدیک باشد. لذا پژوهش حاضر درصدد است که با مقایسۀ ارزش معنا در داستان « مراء کردن رومیان و چینیان در علم نقاشی » مولانا و «آینۀ آسمان» آنیش کاپور به مفهومی جدید دست یابد، به ‌نوعی که با زبان هنر معاصر نیز در ارتباط باشد. روش پژوهش: پژوهش حاضر به‌صورت توصیفی-تحلیلی مورد مطالعه قرار گرفته است و با مراجعه به منابع کتابخانه‌ای، مفاهیم فرم و معنا در هنر معاصر و جایگاه و رابطه آن‌ها را در اندیشۀ و عرفان اسلامی بیان کرده است. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد داستان « مراء کردن رومیان و چینیان در علم نقاشی » و اثر «آینۀ آسمان» در اهمیت نقش معنا تا آن اندازه کوشیده‌اند که حتی منجر به حذف فرم نیز گردیده است. این دو اثر تا حد بسیار زیادی از لحاظ فرم به یکدیگر نزدیک‌اند، اما زبان معنایی آن‌ها با توجه به بستر زمانی که در آن قرار گرفته‌اند نسبت‌ به یکدیگر متفاوت است.