رمان پسااستعماری الجزایر و ویژگی‌های محتوایی و زبانی آن

نویسندگان

1 استاد گروه زبان و ادبیاتعربی دانشگاه بوعلی سینا

2 دانشجوی دکترای زبان و ادبیاتعربی دانشگاه بوعلی سینا

doi
چکیده

نقد پسا استعماری به تحلیل واکنش استعمار­زدگان در برابر میراث فرهنگی استعمارگران در متون ادبی می‌پردازد. مهم‌ترین شاخص آن، جستن راهی برای بازیابی حقوق، هویت­ملی و بینش بومی فراموش شده در کشورهای استعمار زده است. ادبیات داستانی الجزایر در دوران استعمار فرانسه و پس از آن در شیوه‌های بیان و زبان ادبی به‌زیبایی دگرگون شد. از این­رو، رمان پسا استعماری الجزایر، هویت و شکل نوینی یافت که بخشی از آن همزمان با نهضت ترجمه و ورود آبشخورهای نوین فکری دنیا بر روی نویسندگان و بخش دیگر مربوط به گزینش زبان استعمار، فرانسوی، در کنار زبان عربی برای داستان­نویسی بود. آنان با نفی بافت و محتوای کهنه‌ رمان برای کشف هویت و فرهنگ­ گمشده خود به نوشتن رمان‌هایی به زبان فرانسوی روی آوردند تا با استعمارگران مبارزه کنند و هویت ملی خود را بازآفرینند؛ از این­رو در آثارشان به منظور دفاع از ملت مؤلفه‌های مانند: تقابل‌های استعمارگر و استعمارزده، شرق و غرب را نقد کردند. در این نوشتار با روش تحلیل محتوایی، نمونه‌هایی از رمان­ الجزایر طبق مؤلفه‌های نقد پسا استعماری، معین می‌کند که داستان­نویسان الجزایری به احیای باورها، هویت و فرهنگ بومی و مبارزه با آثار منفی برجای مانده از دوران استعمار، اهمیت داده‌اند.