سبک‌شناسی نحوی نامۀ سی و یکم نهج‌البلاغه

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه بوعلی سینا

2 دانشیار دانشگاه بوعلی سینا

doi
چکیده

سبک شناسی، دانشی است که امروزه در قلمرو زبان و ادبیات، اهمیت فراوان یافته و به‌وسیله آن می‌توان به ویژگی‌های یک اثر و روش ادبی پی برد. نامۀ سی‌ویکم، در میان کلام ادیبانۀ امام علی ­(ع)، وصیتی است خطاب به امام حسن مجتبی (ع) که به‌دلیل جلوه‌های تربیتی و اخلاقی از جایگاهی والا برخوردار است؛ از این‌رو بررسی سبکی آن حائز اهمیت بسیار است و می‌تواند برخی از زوایای هنری و محتوایی آن را روشن کند. در جستار حاضر سبک نامۀ سی و یکم در لایۀ نحوی بررسی شده است. در این لایه باید گفت، تشخص نحوی این نامه مرهون فراوانی جملات کوتاه و کاربرد فراوان ساخت‌های همپایه و همراهی همپایگی بلاغی، موسیقایی و محتوایی با همپایگی نحوی است. همچنین، بسامد بالای وجه امری و وجه معرفتی سبب تمایز و تفرّد سبک نامه شده است