Lessons Learned from Digital Design Studio during the Outbreak of COVID-19
نویسندگان
1
2 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22055/pyk.2021.16682چکیده
بیان مسئله: آموزش طراحی متکی به فرآیندهای پویا، مشارکتی و خلاق است. فارغ از در نظر گرفتن تفاوتهای ذاتی رشتههای علوم انسانی، مهندسی و یا دیگر رشتهها با رشتههای هنر و دیزاین، پلتفرمهای مناسب کلاسهای معلممحور، فاقد تواناییهای مناسب برای ایجاد فرآیندهای پویا و خلاق هستند. این چالشی است برای آموزش مجازی درسهای عملی، کارگاهی و طراحی که نیاز به فضاهایی استودیویی دارند. هدف: به اشتراکگذاری درسآموختهها در به کارگیری ابزار و راهکارهای موازی برای بازگرداندن فرآیندهای یادگیری پویا، مشارکتی و خلاق به کلاسهای استودیوی طراحی است. روش پژوهش: این پژوهش از نوع کیفی و با روش تحقیق مبتنی بر طراحی (DBR) انجام شده است. این روش تحقیق با دربرگرفتن چرخههای تکرارشوندۀ طراحی، ارزیابی، طراحی مجدد، مناسب تحقیق حاضر شناخته شد. یافتهها: تمهای به دست آمده شامل امکان کار گروهی، چندرسانهای بودن، مدیریت زمان توسط دانشجو با تمرکز و بهرهوری، مشاهدۀ فرآیند یادگیری و تفکر با امکان اصلاح و بهبود، و نیاز سواد دیجیتال با کدهای مستخرج از دادهها به عنوان واحد تجزیه و تحلیل در روش کیفی پژوهش مورد استفاده قرار گرفت. در این مقاله درسآموختهها از دو استودیوی مجازی طراحی متفاوت، هر دو با استفاده از پلتفرم پدلت مورد مطالعه قرار گرفتهاند.
