تحلیلی بر آسیبپذیری ناشی از زلزله با تأکید بر ارائهی الگوی بهینه ی مکانیابی کاربریهای ویژه ( بهداشتی- درمانی و آموزشی) مورد شناسی: بافت فرسوده شهر تبریز
نویسندگان
1 کارشناسارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه سیستانو بلوچستان
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه¬ریزی شهری، دانشگاه تبریز
3 دانشیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
10.22111/gaij.2012.872چکیده
یکی از تدابیر لازم برای کاهش خسارات ناشی از وقوع زمینلرزه در شهرها، مکانیابی بهینهی کاربریها است. چنانچه کاربریهای شهری با دقت جایابی شوند، در بسیاری از هزینههای ایجاد شده برای شهر، چه از نظر سلامتی و چه از نظر زمان صرفهجویی میگردد. این پژوهش به روشمعیاری - تحلیلی با هدف ارائهی الگوی بهینه مکانیابی کاربریهای ویژه در جهت کاهش آسیبپذیری ناشی از زلزله در بخشی از بافت فرسوده شهر تبریز با استفاده ازروش تحلیل شبکه[1] و مدل AHP[2] در محیط GIS[3] انجام شده است. کاربریهای ویژه در این پژوهش شامل؛ مراکز آموزشی، بهداشتی و درمانی هستند که جدا از سایر کاربریهای اورژانسی مورد نیاز در هنگام انجام عملیات امداد و نجات، مورد تحلیل و بررسی قرار گرفتند. یافتههای حاصل از تحلیل کارکردی نشان میدهد که الگوی پراکنش کاربریهای ویژه در محدودهی مورد مطالعه در وضع موجود از الگوی مناسبی برخوردار نیست، بهطوریکه در شرایط بحران جهت خدمات اورژانسی و اسکان موقت عملاً نیمی از محدوده به این کاربریها دسترسی نخواهند داشت. از اینرو، برای کاستن از خسارات ناشی از وقوع زلزله، کاربریهای ویژهی آموزشی، بهداشتی و درمانی جدیدی پیشنهاد و مکانیابی گردید. برای پی بردن به صحت عمل مکانیابی انجام شده، روش تحلیل شبکه برای کاربریهای ویژه پیشنهادی نیز به کار گرفته شد. شعاع پوشش مراکز جدید به دست آمده گویای پوشش فضاهای محروم محدودهی مورد مطالعه میباشد که در شعاع عملکردی مراکز موجود نبودند. [1]-Analysis Hierarchy Process [2]-Network Analysis [3]-Geographic Information System