تفکیک افراد سالم و ADHD در دوران کودکی و بزرگسالی با استفاده از فضای فاز EEG مرتب شده توسط قطعات پوانکارهی شعاعی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه مهندسی پزشکی، دانشکدهی مهندسی، دانشگاه بینالمللی امام رضا (ع)، مشهد، ایران
2 کارشناسی ارشد، گروه مهندسی پزشکی، دانشکدهی مهندسی، دانشگاه بینالمللی امام رضا (ع)، مشهد، ایران
3 استادیار، گروه مهندسی پزشکی، دانشکدهی مهندسی، دانشگاه بینالمللی امام رضا (ع)، مشهد، ایران
4 دکتری، گروه مهندسی پزشکی، دانشکدهی مهندسی، دانشگاه بینالمللی امام رضا (ع)، مشهد، ایران
doi
10.22041/ijbme.2021.138631.1634چکیده
اختلال کمتوجهی/بیشفعالی (ADHD) یک اختلال رشدی عصبی است که میتواند در افراد با سنین مختلف به خصوص در کودکان ایجاد شده و سبب تغییر در رفتار آنها شود. مطالعات گذشته اغلب روی پردازشهای حوزهی فرکانسی و یا جنبههای دینامیک غیرخطی سیگنالهای EEG از قبیل بعد همبستگی، بعد فرکتال، نمای لیاپانوف، آنتروپی و نرخ بازگشت فرایندهای مغزی برای تفکیک افراد مبتلا به ADHD متمرکز بوده است. در این مطالعه با استفاده از قطاعهای شعاعی پوانکاره در فضای فاز سیگنالهای EEG افراد مبتلا به ADHD و افراد سالم در دو گروه خردسالان و بزرگسالان، مرتبسازی این فضا و همچنین استخراج ویژگیهای هندسی مختلف، دیدگاه متفاوتی از میزان پیچیدگی فعالیتهای مغزی و سطح پویایی افراد مبتلا به ADHD در مقایسه با افراد سالم ارائه شده و به ارزیابی حجم بستر نوسان سیگنال EEG پرداخته شده است. در نهایت با ارزیابی ویژگیهای استخراج شده و استفاده از الگوریتم SFS بر مبنای طبقهبندی کنندهی RBF-SVM، تفکیک افراد مبتلا به ADHD از افراد سالم در دو گروه خردسالان و بزرگسالان به ترتیب با صحت 04/2±20/93 و 13/1±60/95 انجام شده است. نتایج این تحقیق نشان داده که حجم بستر نوسان سیگنال EEG افراد مبتلا به ADHD نسبت به افراد سالم به طور قابل توجهی بیشتر بوده و این موضوع بیانگر افزایش میزان پویایی و در نتیجه کاهش میزان پیچیدگی فعالیتهای مغزی در این افراد است. همچنین در این پژوهش مشخص شده که افزایش حجم بستر نوسان سیگنالهای EEG در کودکان نسبت به بزرگسالان بیشتر بوده و این موضوع نشان دهندهی افزایش سطح پویایی کودکان نسبت به بزرگسالان است. بنابراین میتوان ADHD و سن را به عنوان دو عامل مهم در افزایش حجم بستر نوسان سیگنال EEG معرفی کرد.