روند تغییرات حفاظتکنندههای اسمزی و پارامترهای فیزیولوژی سه گونه اکالیپتوس در پاسخ به تنش سرب
نویسندگان
1 دکترای اصلاح نباتات، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
2 دانشیار پژوهش، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
3 استاد پژوهش، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
doi
10.22092/ijfpr.2017.109783چکیده
پژوهش پیشرو بهمنظور بررسی تغییرات بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی نونهالهای سه گونه اکالیپتوس (Eucalyptus camaldulensis Dehnh.، E. microtheca F. Muell و E. occidentalis Endl.) در پاسخ به سمیت سرب انجام شد. بذرها در گلدانهای حاوی سنگریزه کشت شدند و توسط محلول غذایی آبیاری شدند. پس از گذشت 10 هفته، نونهالهای اکالیپتوس در معرض تیمارهای نیترات سرب (صفر، 50، 100 و 200 میلیمولار) به مدت 10 ماه قرار گرفتند و پس از آن با استفاده از دستگاه ICP-OES غلظت سرب در اندامهای ریشه، ساقه و برگ نونهالها اندازهگیری شد. روند انباشت سرب در برگ بهصورت E. camaldulensis > E. microtheca < E. occidentalis بود. غلظت سرب در بافت ریشه بیشتر از برگ و ساقه بود و در اغلب موارد در بافت ساقه نیز کمتر از برگ بود. در هر سه گونه با افزایش غلظت سرب، غلظت این عنصر در بافتهای گیاه نیز افزایش یافت. با افزایش غلظت سرب، در هر سه گونه محتوای پرولین و قندهای محلول افزایش یافت و در مقابل محتوای رنگیزهها، محتوای نسبی آب برگ و سطح ویژه برگ کاهش یافت. این نتایج بیانگر آن بود که اکالیپتوس دارای مکانیسمهای مؤثر در برابر سمیت سرب ازجمله تجمع حفاظتکنندههای اسمزی بود. در میان سه گونه مورد بررسی، بیشترین غلظت سرب تجمعیافته در برگ و ساقه E. occidentalis مشاهده شد که بهترتیب 2/38 و 1/82 برابر غلظت سرب تجمعیافته در برگ E.camaldulensis و E. microtheca بود، اگرچه حداقل مقدار شاخص تحمل تنش (0/76) در E. occidentalis مشاهده شد. در کل، با توجه به نتایج بهدستآمده میتوان اکالیپتوس را بهعنوان یک گونه مقاوم به فلز سنگین سرب برای گیاهپالایی خاکهای آلوده به سرب درنظر گرفت.