بررسی اجرای شیوه d15 در جنگل‌های لوه استان گلستان

نویسندگان

1 دانشیار، دانشکده علوم جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

2 کارشناس ارشد، معاونت فنی مناطق مرطوب و نیمه‌مرطوب، سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور، چالوس، ایران

3 کارشناس ارشد جنگل‌شناسی و اکولوژی جنگل، دانشکده علوم جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

4 دانشیار پژوهش، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

5 دانشیار، دانشکده علوم جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.

doi
10.22092/ijfpr.2017.109785
چکیده

پژوهش پیش‌رو با هدف ارزیابی شیوه d15 و پایش تغییرات به‌وجودآمده در اثر اجرای آن در دانگ اصلاحی سری یک طرح جنگل‌داری لوه انجام شد. نمونه‏برداری به‌ روش منظم- تصادفی با قطعه‌نمونه‌های دایره‏ای‌شکل 10 آری برای آماربرداری توده جنگلی و یک‌آری برای زادآوری با شبکه آماری 200 × 150 متر اجرا شد. براساس داده‏های موجود در سابقه طرح و داده‏های به‌دست‌آمده از آماربرداری کنونی، زادآوری، رویه زمینی، حجم، ترکیب و پراکنش در طبقات قطری در سال‌های 1361 و 1389 با آزمون‌های تی و مربع کای مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج نشان داد که در اثر اجرای این شیوه، پراکنش درختان در طبقات قطری گونه‏ها در سال‌های 1361 و 1389 با وضعیت نرمال در یک توده همسال اختلاف معنی‏داری داشت. تغییرات رویه زمینی شیردار، کرب، ملج و ممرز دارای اختلاف معنی‏دار بود، اما تغییرات گونه‏های دیگر معنی‏دار نبود. حجم بلندمازو، شیردار، ملج، ممرز و حجم کل اختلاف معنی‏دار داشتند. میانگین ارتفاع توده و تعداد در هکتار افزایش یافته بود و براساس داده‏های زادآوری، با گذشت زمان ترکیب توده به‌ سمت ممرز- بلوط تغییر کرده بود. همچنین در اثر اجرای روش d15 ترکیب توده تغییر کرده بود. تنوع گونه‏ای به ضرر گونه‏های غالب بود. ساختار توده تغییر زیادی کرده بود و زادآوری مستقرشده به‌نحو مطلوبی مدیریت نشده بود. برای مدیریت آینده این توده‏ها، به‌منظور تقویت پایه‌های بلندمازو و پهن‌برگان مرغوب، عملیات پرورشی به‌مدت 20 تا 30 سال با انتخاب مثبت از بالا پیشنهاد می‏شود تا توده به ساختار و وضعیت مطلوب برسد و سپس برای توده‏ها برنامه‏ریزی مناسب انجام شود.