جلوههای بینامتنی قرآنِ کریم در شعر قیصر امین پور
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه رازی
2 دانشجوی دکترای زبان و ادبیات عربی، دانشگاه رازی
3 استادیار، گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه پیام نور
doi
چکیده
درهم تنیدگـی متون، حاصـلِ رویکردِ زبانشناختی به ادبیات و نقدِ متن محور است. قیصر امینپور شاعر متعهد و نام آشنای ایران به اشکـال گوناگون، تحت تأثیرِ قرآن کریم قرار گرفته است. این تأثیرپذیری گاه از مضـمون و محـتوا، و گاه در الفاظ و فنونِ بیانی قرآن، صورت پذیرفته است. در شعر امینپور انواعِ گوناگونِ اقتباس از جمله: تلمیح، تحلیل، اثرپذیری واژگانی، اثرپذیری گزارهای و... ملاحظه میشود. علاوه برگونههای مختلف اقتباس، آرایهی ایهام تناسب با تأثیرپذیری از آموزههای قرآنی، در شعر این شاعر حضوری چشمگیر دارد. قیصر از این آرایهها بیشتر به منظور بیانِ رساترِ دردها و رنجهای انسان معاصر که از معنویات دور گشته، استفاده نموده است. اثرپذیری امینپور از قرآن کریم با چنان ظرافتـی همـراه است که پی بردن به اصـل و ریشـهی سرودههـایش اغلب کاری دشـوار بوده، و نیازمند دقت و تأمّل فراوان میباشد. پژوهش حاضر، تلاشی است در جهت واکاوی شیوههای اثرپذیری قیصر امینپور که در مباحث زبان شناسی نوین از آن به عنوان ((بینامتنی)) یا ((تناص)) یاد می شود