ارزیابی شدت بحران زوال در جنگلهای استان کهگیلویه و بویراحمد (منطقه مورد مطالعه: تنگ سولک)
نویسندگان
1 دانشآموخته دکترای جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
2 استادیار، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
3 دانشیار پژوهش، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
doi
10.22092/ijfpr.2016.109445چکیده
در این پژوهش بهمنظور ارزیابی شدت بحران زوال در منطقه تنگ سولک استان کهگیلویه و بویراحمد، برخی پارامترهای ساختاری منطقه بررسی شدند تا حساسیت آنها در شدت ابتلا به بحران زوال مشخص شود. با توجه به تنکبودن جنگلهای منطقه و هدف بررسی درختان خشکیده، نمونهبرداری در 100 قطعهنمونه یک هکتاری انجام شد. برای ارزیابی شدت بحران، از روشFierke استفاده شد. در این روش تاجپوشش به شش طبقه خشکیدگی تقسیم میشود که شاخص خشکیدگی طبقههای تاجپوشش (CCC) را مشخص میکند. همزمان تعداد سوراخهای واضح روی تنه، شاخص سوراخهای تنه (BEC) را تعریف میکند. در نهایت، شاخص ارزیابی شدت خشکیدگی برای بحران زوال (REI) از مجموعBEC و CCC محاسبه میشود. ارزش REI سبب تقسیمبندی درختان در سه طبقهⅠ، Ⅱ، Ⅲ میشود که هریک از طبقهها، اندازهای از شدت بحران را مشخص میکنند. نتایج این پژوهش نشان داد که تنها 11 درصد درختان منطقه به پدیده خشکیدگی دچار شدهاند. همچنین 88 درصد درختان پهنبرگ منطقه در طبقه شدت ضعیف بحران زوال هستند و فقط 12 درصد درختان خشکیده در طبقه متوسط یعنی مرحله پیشروی زوال قرار دارند.