ارائه رویکرد ترکیبی بهترین-بدترین و کوکوسو برای انتخاب روش آیندهنگاری فناوری
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران،
doi
10.30479/jfs.2025.21741.1618چکیده
1.هدف: آیندهنگاری فناوری به عنوان یکی از مهمترین رویکردهای راهبردی در مدیریت نوآوری و توسعه فناوری و همچنین ابزاری مهم برای تحلیل و پیشبینی تحولات آینده در حوزه فناوری است. با این حال، تنوع روشها و عدم وجود چارچوبی جامع برای انتخاب مناسبترین روش، چالشی مهم در این حوزه محسوب میشود. این پژوهش با ارائه چارچوبی نوآورانه مبتنی بر ترکیب 2 روش، رویکردی جامع برای انتخاب روشهای آیندهنگاری فناوری ارائه میدهد. 2. روش: تحقیق حاضر از نظر هدف یک پژوهش کاربردی و براساس ماهیت دادهها، یک پژوهش کمی محسوب میشود. همچنین از نظر گردآوری و تحلیل دادهها نیز یک پژوهش توصیفی است. ابتدا با مرور منابع، 12 روش اصلی آیندهنگاری و 8 معیار کلیدی ارزیابی شناسایی گردید. وزندهی معیارها با استفاده از روش BWM و اولویتبندی روشها با تکنیک CoCoSo انجام گرفت. دادهها از طریق پرسشنامه و با نظر 10 نفر از خبرگان در استانهای تهران، البرز و قزوین در زمستان 1403 جمعآوری شد.3. یافتههای پژوهش: یافتهها نشان داد که شاخصهای دقت و انعطافپذیری بیشترین اهمیت را در انتخاب روش آیندهنگاری فناوری دارند و روشهای سناریوپردازی و دلفی نیز مناسبترین روشها برای آیندهنگاری فناوری از دیدگاه خبرگان هستند.4. نتیجه گیری: گزینش روش مناسب آیندهنگاری فناوری نقش مهمی در موفقیت سازمانها برای مواجهه با چالشها و فرصتهای ناشی از تغییرات سریع فناوری دارد. چارچوب پیشنهادی این پژوهش با تأکید بر معیارهای کلیدی و ترکیب روشها، به سازمانها کمک میکند تا با انتخاب روش مناسب، دقت و کارایی پیشبینیهای خود را بهبود بخشند و با تغییرات سریع فناوری سازگار شوند.