فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اختلال طیف اوتیسم نوعی اختلال عصبی رشدی است که با اختلال در ارتباطات اجتماعی و رفتارهای محدود و تکراری تشخیص داده می‌شود. تصویربرداری تشدید مغناطیسیابزاری غیرتهاجمی و قدرتمند برای بررسی تغییرات در ساختار، عمل‌کرد و متابولیسم مغز کودکان مبتلا به اوتیسم و معرفی نشان‌گرهای زیستی مفید به شمار می­رود. مطالعه‌ی مقایسه­ای بین افراد مبتلا به اوتیسم و کنترل با استفاده از تصویربرداری تشدید مغناطیسی درک باارزشی از تفاوت در عمل‌کرد مغز فراهم می­کند. امروزه با استفاده از آنالیز ارتباطات عمل‌کردی پویا مشخص شده است که ارتباطات عمل‌کردی مغزی ماهیتی پویا داشته و الگوهایی گذرا (استیت) از خود نشان داده که در طی زمان تکرار می­شوند. در این مطالعه‌ی مقایسه­ای که بین دو گروه مبتلا به اوتیسم و کنترل انجام شده از داده‌های تصویربرداری تشدید مغناطیسی حالت استراحت دانشگاه ایالت سن‌دیگو استفاده شده است تا ارتباطات درون و بین شبکه­ای مغزی و هم‌چنین ارتباط سن و نمرات مربوط به پاسخ­دهی اجتماعی (نمره­ای برای اندازه­گیری خواص اوتیستیکی) با قدرت ارتباطات بین نواحی مورد بررسی قرار داده شود. این اهداف برای تمام استیت‌های آنالیز ارتباطات عمل‌کردی پویا اجرا شده است. افراد مبتلا به اوتیسم، استیتی با ارتباط درون و بین شبکه­ای کم‌تر را بیش‌تر تجربه کرده و هم‌چنین، کاهش جدایی شبکه‌ی مد پیش­فرض از سایر شبکه­های عمل‌کردی به عنوان یک ویژگی رایج در بیش‌تر استیت‌ها پدیدار شده است. برای گروه مبتلا به اوتیسم، با افزایش سن قدرت ارتباط بین شبکه­های بینایی و شنوایی کم‌تر شده است. هم‌چنین در گروه اوتیسم نسبت به کنترل، رابطه‌ی خواص اوتیستیکی با قدرت ارتباطی شبکه­های مخی، شنوایی و بینایی با شبکه‌ی شناختی-کنترلی مثبت­تر شده است. تمام این نتایج بیان‌گر تفاوت­هایی بین ارتباطات بین شبکه­های مغزی دو گروه مبتلا به اوتیسم و کنترل و تاثیر سن بر این تفاوت­ها است که این تفاوت­ها با کمک آنالیز ارتباطات عمل‌کردی پویا بهتر تمیز داده می­شوند.