بررسی توزیع درآمد در ایران با رویکرد ناپارامتریک (1383-1348)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری دانشکده اقتصاد دانشگاه UM

2 دانشجوی دکتری دانشکده اقتصاد علامه طباطبایی

3 دانشجوی دکتری دانشکده اقتصاد علامه طباطبایی

doi
چکیده

در این تحقیق برای سنجش درجه نابرابری توزیع درآمد در ایران از رویکرد ناپارامتریک و از شاخص‌های نابرابری ضریب جینی (GINI)، شاخص تایل (T)، شاخص نابرابری هرفیندال (HHI) و شاخص شانن (E) استفاده شده است. مطالعات بانک جهانی (2005) نشان می‌دهد که دانمارک، ژاپن، سوئد، بلژیک، چک و نروژ به عنوان کاراترین نظام توزیع درآمد در جهان شناخته می‌شوند. همچنین بر مبنای رتبه‌بندی صورت گرفته توسط بانک جهانی مشاهده می‌شود که ایران از نظر امتیاز به عنوان شصت و سومین کشور از نظر کارایی سیستم توزیع درآمد شناخته می‌شود که در مقایسه با کشورهایی مانند دانمارک، سوئد، نروژ و…  جایگاه نامناسبی است. همچنین نتایج این تحقیق بیانگر آن است که از سال 1361 گرچه ضریب جینی(GINI) دارای نوساناتی می‌باشد ولی در مجموع این شاخص دارای روند کاهشی بوده است به گونه‌ای که از 546/0 در سال 1361 به 392/0 در سال 1383 کاهش یافته است؛ شاخص تایل (T) نیز موید چنین روندی است. از سال 1363 شاخص هرفیندال (HHI) تقریباً ثابت بوده و شاخص شانن (E) در حال افزایش بوده، در شرایطی که کوواریانس ضریب جینی (GINI) و شانن (E) منفی بوده است؛ لذا با توجه به اصول این سه شاخص می‌توان نتیجه گرفت سهم درآمدی دهک‌های پائین افزایش یافته است.