فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: هدف از این پژوهش بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر خودانتقادی، افسردگی و اضطراب سلامت در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو بود.روش کار:  این پژوهش یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و گروه های کنترل و آزمایشی می‌باشد. جامعه آماری شامل کلیه بیماران مبتلا به دیابت نوع دو مراجعه‌کننده به بیمارستان های امام رضا و قائم شهر مشهد در سال 1404 می‌باشد. نمونه‌گیری به روش در دسترس و براساس معیارهای ورود و خروج 27 نفر (تجربی 14 نفر و کنترل 13 نفر) انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس فرم‌های خودانتقادی و خوداطمینان‌بخشی (FSCRS)، پرسشنامه افسردگی  بک (BDI-II) و پرسشنامه اضطراب سلامت (HAI)  بود. گروه آزمایشی درمان مبتنی بر شفقت خود بر اساس دیدگاه گیلبرت (2014) طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای ۲ روز در هفته دریافت کرد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.نتایج: نتایج نشان داد که پس از کنترل اثر پیش‌آزمون، بین دو گروه آزمایش و کنترل در متغیر های خودانتقادی، افسردگی و اضطراب سلامت تفاوت معناداری وجود دارد (05/0p≤).  همچنین تفاوت نمره‌های پیش‌آزمون- پس‌آزمون در گروه آزمایش برای متغیر های خودانتقادی، افسردگی و اضطراب سلامت معنادار است (05/0p≤). نتیجه‌گیری: می توان گفت که درمان مبتنی بر شفقت می‌تواند با کاهش خودانتقادی، افسردگی و اضطراب سلامت، به بهبود وضعیت روان‌شناختی بیماران مبتلا به  دیابت نوع دو کمک کند. بنابراین، استفاده از این رویکرد درمانی در کنار مداخلات پزشکی می‌تواند به‌عنوان روشی مؤثر برای ارتقای سلامت روان بیماران دیابتی مورد توجه قرار گیرد.