مقایسه روشهای آماربرداری برای تعیین تنوع گونههای چوبی در جنگلهای زاگرس شمالی (پژوهش موردی: جنگلهای بلکه بانه)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد جنگلداری، گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران
2 استادیار، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کردستان
3 استاد، گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران
4 استاد، گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران
doi
10.22092/ijfpr.2016.106694چکیده
تنوع گونههای چوبی برای آگاهی از تغییرات موجود در اکوسیستمهای جنگلی برآورد میشود که لازمه آن جمعآوری اطلاعات کمی و کیفی مناسب با استفاده از آماربرداری جنگل است. هدف پژوهش پیشرو تعیین مناسبترین روش نمونهبرداری برای برآورد تنوع گونههای چوبی در جنگلهای زاگرس شمالی بود. برای این منظور 40 هکتار از جنگل سامان عرفی روستای بلکه انتخاب شد و در آن 40 قطعهنمونه مربعی هر کدام به مساحت یک هکتار (100×100 متر) انتخاب شدند. در هر قطعهنمونه اطلاعات مربوط به گونه، مختصات مکانی درختان، تعداد درختان و قطر بزرگ و کوچک تاج همه درختان ثبت شد. دادههای آماربرداری صددرصد در نرمافزار Arc GIS وارد شدند و نقشه پراکنش درختان بهدست آمد. روشهای نمونهبرداری با قطعات نمونه مستطیلی به ابعاد 50×20 متر، خطنمونه 100 متری و 50 متری و همچنین روش مربعی با ابعاد 10×10 متر، 15×15 متر، 20×20 متر و 40×40 متر در شبکه آماربرداری 100×100 پیاده شدند و نتایج آنها با آماربرداری صددرصد مقایسه شد. برای مقایسه از معیار T ×%E2 استفاده شد. همچنین از شاخصهای تنوع شانون- وینر، سیمپسون، غنای مارگالف و منهنیک برای مقایسه روشهای نمونهبرداری مربعی استفاده شد. براساس نتایج، مناسبترین روش برای برآورد مشخصههای تعداد در هکتار و درصد تاجپوشش درختان منطقه، بهترتیب روش مربعی با ابعاد 40×40 متر و روش مربعی با ابعاد 20×20 متر بود.