مدل ساختاری ارتباط بین خودکارامدی مربیان، خودکارامدی جسمانی و لذت‌بخشی فعالیت بدنی دانش‌آموزان از درس تربیت ‌بدنی

نویسندگان

1 استاد گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی3

2 مربی گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاداسلامی واحد تهران مرکزی

3 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی

doi
10.22059/jsm.2016.58251
چکیده

پژوهش حاضر به بررسی خودکارامدی مربیان و ورزشکاران جوان می­پردازد و در ادامه نیز لذت‌بخشی ورزشکاران جوان از فعالیت ورزشی بررسی شده است. در نهایت هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر خودکارامدی بر لذت فعالیت بدنی در ورزشکاران جوان با بهره‌گیری از روش مدلسازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم‌افزار لیزرل بوده است. یافته‌ها حاکی از عدم تأثیر معنادار خودکارامدی مربیان بر خودکارامدی دانش‌آموزان، تأثیر مثبت و معنادار خودکارامدی جسمانی بر لذت‌بخشی فعالیت بدنی دانش‌آموزان و همچنین عدم تأثیر معنادار خودکارامدی مربیان بر لذت‌بخشی فعالیت بدنی دانش‌آموزان بود. ازاین‌رو با توجه به ‌تأثیر خودکارامدی بر لذت‌بخشی ورزشکاران جوان به مربیان و دست‌اندرکاران تیم­ها و مدارس ورزشی پیشنهاد می­شود تا با برگزاری دوره­ها و کلاس­های کوتاه‌مدت روان‌شناسی، به تقویت مهارت­های روانی و افزایش میزان خودکارامدی ورزشکاران بپردازند. همچنین پیشنهاد می­شود بر میزان لذت‌بخشی ورزشکاران به‌خصوص ورزشکاران جوان و نوجوان توجه شود، زیرا لذت‌بخشی حاصل از فعالیت جسمانی به‌عنوان منبع مهم مشارکت و همچنین ادامۀ مشارکت ورزشکاران در نظر گرفته می‌شود.