فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

امروزه ارزیابی و بهبود عملکرد پژوهشی در مؤسسات برای ارتقاء پیشرفت سطح تحقیقاتی اعضای هیئت علمی و تولید علم، از موضوعات بسیار مهم و کلیدی در حوزه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی است.به‌منظور افزایش سطح کمی‌ و کیفی تولیدات علمی در این حوزه، ارزیابی عملکرد اعضای هیئت علمی و اتخاذ تدابیر و سیاست‌گذاری‌های مناسب،لازم به‌نظر می‌رسد. دراین پژوهش برای بررسی عملکرد واحدهای تحقیقاتی و سنجش کارایی از روش تحلیل فراگیر داده‌ها (DEA) استفاده شد و 872 پرونده ترفیع اعضای هیئت علمی در 11 واحد ستادی و27 واحد استانی در سال‌های 1385 تا 1388مورد بررسی قرار گرفت.نتایج نشان داد که میانگین کارآیی فنی کمتر از 0/623 بود و کارائی ناشی از مقیاس، به‌نسبت زیاد است. واحدهای تحقیقاتی زیست‌فناوری، گیاهان داروئی، گیاه‌شناسی، بانک‌ژن، چوب و کاغذ، مرتع و جنگل، به‌ترتیب بیشترین مقادیر کارائی فنی را نشان دادند. سایر واحدهای تحقیقاتی، کارائی فنی کمتر از میانگین دوره را داشتند. نتایج همچنین نشان داد که بین مرتبه علمی و بهره‌وری پژوهشی رابطه مثبت وجود دارد. مقایسه میانگین کارائی ناشی از مقیاس و کارائی مدیریتی هریک از واحدهای تحقیقاتی، با فرض بازده ثابت و متغیرنسبت به مقیاس نشان داد که در طی دوره مورد مطالعه، 28 واحد تحقیقاتی دارای مقادیر کارائی ناشی از مقیاس کمتر از کارائی مدیریتی بودند، بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که کارائی ناشی از مقیاس، بیشترین تأثیر را بر ناکارائی فنی بر فرض بازده به مقیاس ثابت داراست. این بدین معنی است که بیشتر واحدهای تحقیقاتی، اهمیت تولید بهینه مقیاس را مورد توجه قرار نمی‌دهند.