بررسی تغییر کاربری بر پویایی کربن و نیتروژن و برخی ویژگیهای حاصلخیزی خاک در منطقه جنگلی پردانان پیرانشهر
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
2 استادیار، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه
3 دانشیار، گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
4 کارشناس ارشد علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
5 دانشیار، گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
doi
10.22092/ijfpr.2015.105653چکیده
استفاده از سیستمهای مختلف خاکورزی پس از تغییر غیراصولی کاربری اراضی سبب تسریع تجزیه ماده آلی خاک میشود. این پژوهش با هدف بررسی اثر تغییر کاربری اراضی جنگلی به مرتع و زمینهای کشاورزی بر کربن آلی، نیتروژن کل و شکلهای معدنی نیتروژن (نیترات و آمونیوم) انجام شد. بدین منظور از کاربری های جنگلی و تغییریافته به مرتع، باغ و زراعت منطقه پردانان پیرانشهر، 40 نمونه خاک از لایه سطحی صفر تا 15 سانتیمتری تهیه شد، سپس مقادیر کربن آلی، نیترات، آمونیم، نیتروژن کل و برخی ویژگیهای خاک در نمونه ها اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که در اثر تغییر کاربری از جنگل به زراعت، میزان کربن آلی، نیتروژن کل و نسبت نیتروژن کل به نیتروژن معدنی به طور معنی داری بهترتیب به میزان 44، 46 و 49 درصد کاهش داشت. شکلهای معدنی نیتروژن در اراضی تغییر کاربری یافته به زراعت و باغ به طور متوسط 80 درصد افزایش نشان داد. مقدار هدایت الکتریکی خاکهای جنگلی نیز در اثر تغییر کاربری به باغ و زراعت، به طور معنی داری کاهش یافت. همچنین اسیدیته و درصد آهک در کاربری باغ بهطور معنی داری بیشتر از بقیه کاربری ها بود. بیشترین مقدار کلسیم و سدیم تبادلی در کاربری زراعی بهدست آمد. درنتیجه میتوان بیان کرد که تغییر کاربری جنگل به اراضی زراعی بهدلیل کاهش ورودی کربن آلی و انجام عملیات خاکورزی مختلف می تواند در درازمدت باعث کاهش کیفیت و ماده آلی خاک شود.