مدل ساختاری تفسیری پیشرانهای توسعه کسب و کارها در ایران، با بهرهمندی از پلتفرمهای دیجیتال مبتنی بر هوش مصنوعی
نویسندگان
1 دانشکده مدیریت و حسابداری، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران.
2 دانشجوی دکتری آینده پژوهی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران.
3 دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
4 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی دانشگاه تهران
doi
10.30479/jfs.2024.19352.1501چکیده
هدف: هدف این مطالعه مدلسازی پیشرانهای شکلدهنده توسعه کسب و کارها در کشور ایران است. ما به دنبال درک عوامل و پیشرانهای مهمی هستیم که تأثیرگذاری بالقوه در توسعه کسب و کارها با بهرهگیری از پلتفرمهای دیجیتال مبتنی بر هوش مصنوعی دارند. این پژوهش سعی دارد با تحلیل پیشرانها، راهنماییهایی ارائه کند تا کسب و کارها بتوانند با بهرهگیری از فناوریهای نوین و هوش مصنوعی، بهبود و توسعه خود را مد نظر قرار دهند.روش: روش تحقیق از نوع آمیخته اکتشافی است. جامعه نظری پژوهش شامل خبرگان با تجربه در زمینه کسب و کار، پلتفرمهای دیجیتال و هوش مصنوعی بوده و 20 نفر از این خبرگان به صورت نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. در این پژوهش، ابتدا با مرور ادبیات عوامل مؤثر در کسب و کار با تمرکز بر پلتفرمهای دیجیتال و هوش مصنوعی شناسایی شدند. سپس با استفاده از آزمون دوجملهای و مدلسازی ساختاری تفسیری، عوامل تأثیرگذار تأیید، سطحبندی و روابط میان آنها مشخص شد. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه و آزمون استاندارد مقایسات زوجی بود که روایی آن مطابق نظر خبرگان و پایایی آن با آزمون نشانه زوجی مورد تأیید قرار گرفت.یافتهها: پیشرانهای هوشمندسازی (A2)، دگرگونی تجاری و افزایش بهرهوری (A12) و تولید پایدار و کنترل آلودگی (A19)، تأثیرگذاری و تأثیر پذیری بالاتری نسبت به سایر پیشرانها دارند.نتیجهگیری: این پژوهش نشان میدهد که توسعه کسب و کارها با بهرهگیری از فناوریهای دیجیتال و هوش مصنوعی در آینده میتواند ارتقاء یابد. این پیشرانها میتوانند راهبردهای مؤثری را برای تحولات اقتصادی و اجتماعی در ایران فراهم آورند.